2013-03-26

සම්පත් අත්තටගේ බොදු බල සේනාවට එක්වීම හෙවත් කුණට කුණ පෑහීම

අනුග්‍රහය සම්පත් අත්තටගේ
ජාතිවාදය කියන්නේඉතාම පහසුවෙන් හදන්න පුළුවන් කෑමක් වගේ දෙයක්. ඕනෑම කෙනෙකුට මහගන්න පුළුවන් ඇඳුමක් වගේ දෙයක්. ඕනෑම පහත‍් මිනිහෙකුට වීරයෙක් වන්න පුළුවන් දැක්මක්. 

මේක හරි සරළයි. අපි අතර ඕනැ තරම් ඉන්නේ තමන් අනෙක් අයට වඩා මාර ශ්‍රේෂ්ඨ පොරක්ය කියා සිතාගෙන ඉන්න අය. පවුල්වල මේ වගේ අය ඉන්නවා. උන් අනෙක් අයගේ අවස්ථා පැහැර ගන්නවා. සැමියා බිරිඳට වඩා උසස් යයි කියා තත්වයක් ඇති කරගෙන බිරිඳව සූරා කනවා. සහෝදරයෝ තමන් උසස් යයි කියලා තත්වයක් නිර්මානය කරගෙන එක බඩවැල කඩාගෙන උපන් සහෝදරියන්ගෙන් පවුලේ දේපල ටික පැහැර ගන්නවා.

ොදු සමාජ ඉන්න මේ වගේ අය අනෙක් මිනිසුන්ව පාගනවා. ‍දේශපාලනයට යනවා. අනෙක් මිනිසුන්ව පමණක් වෙයි රටත් සූරා කනවා.

රජයේ ආයතනවල, පෞද්ගලික ආයතනවල සේවය කරන මෙවැනි අය තමන්ගෙන් සේවය ලබාගන්න එන අයට හරි සේවාවක් සපයන්නේ නැහැ. සගයන්ව කපාගෙන යන්න උත්සාහ කරනවා.

නිතරම තමන්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය ගැන කතා කරමින්, අනුන්ගේ නුගුණ ගැන කියමින් තමන්ට නිසි තැන නොලැබෙන බව කියමින් කෙඳිරිගාමින්, හරි හැටි වැඩක් පලක් නොකර ඉන්න මිනිසුන් සමාජයේදී ඔබ ඕනෑ තරම් දැක ඇති.

ඉතින් අපි සමාජ කණ්ඩායම් විධියටත් පෙළඹෙනවා, අනෙක් කණ්ඩායම්වලට වඩා උසස්ය කියා කියන්න. බංඩාරනායකලා කියනවා තමන් සේනානායකලාට වඩා උසස්ය කියලා. උඩරට අය කියනවා පහතරට අයට වඩා උසස්ය කියලා. රුහුණේ අය කියනවා තමන් රටේ වෙනත් ප්‍රදේශවල අයට වඩා දක්ෂයි කියලා. ගොවිගම අය හිතනවා කරාවේ අයට වඩා උසස්ය කියලා. බෞද්ධ අය කියනවා තමන් ක්‍රිස්තියානින්ට වඩා උසස්ය කියලා. සිංහලයෝ කියනවා තමන් දෙමළුන්ට වඩා උසස්ය කියලා. යාපනයේ දෙමළු කියනවා තමන් මඩකලපුවේ දෙමළුන්ට වඩා උසස්ය කියා. ආනන්දේ අය හිතනවා නාලන්දේ අයට වඩා තමන් උසස්ය කියා. මස් නොකන අය හිතනවා තමන් මස් කන අයට වඩා උසස්ය කියා. දුම් නොබොන, මත්පැන් නොබොන අයත් ඔය වගේ හිතනවා. ඔසරි අඳින අය හිතනවා තමන් ජීන්ස් අඳින අයට වඩා උසස්ය කියා. සුදු අය හිතනවා තමන් කළු අයට වඩා උසස්ය කියා. ගමේ අය හිතනවා තමන් නගරේ අයට වඩා උසස්ය කියා. ඉංග්‍රීසදන්න අය හිතනවා තමන් සිංහල දන්න අයට වඩා උසස්ය කියා. රූපවාහිනීවල මාධ්‍යකාරෝ හිතනවා තමන් ේඩිකාරයන්ට වඩා උසස්ය කියා. ේඩිකාරෝ හිතනවා තමන් පත්තරකාරයන්ට වඩා උසස්ය කියා. පත්තරකාරෝ හිතනවා තමන් බ්ොග්කාරයන්ට වඩා උසස්ය කියා.

අපි මේ කියූ ආකාරයට ප්‍රතිවිරුද්ධ ආකාරයට හිතන එකත් ජාතිවාදයම තමා. ඒ කියන්නේ පිරිමි තමන් උසස්ය කියන එකට එරෙහිව ගැහැනු තමන් පිරිමින්ට වඩා උසස්ය කියා හිතන එකත් ජාතිවාදයම තමයි. සිංහලු තමන් උසස්ය කියා සිතීමට ප්‍රතිචාරාත්මක ලෙස දෙමළු තමන් උසස්ය කියා හිතන එකත් අමුම අමු ජාතිවාදය තමයි. මේ අපේ වාමාංශිකයන් වරද්දා ගත්තු එක් තැනක්. සිංහල මහ ජාතිවාදයට එරෙහිව දෙමළ ජාතිවාදයට ලව් කරන්න ගිහින් තමයි, ලංකාවේ වම පස්ස බිම ඇනගත්තේ. 

මේ අතර විශේෂයෙන්ම කිව යුතු දෙයක් තිබෙනවා, වාමාංශිකයෝ හිතනවා තමන් සමාජයේ සෙසු මිනිසුන්ට වඩා ප්‍රබුද්ධයි කියලා. වාමාංශික පක්ෂවල, කල්ලි කණ්ඩායම්වල සාමාජිකයෝහිතනවා තමන් සමාජයේ උදාරම මිනිස කොට්ඨාසයයි කියලා. ඒ අය යන්නේ, එන්නේ, කන්නේ, බොන්නේත් ඒ වගේ බැරෑරුම් විධියට. හැබැයි, පොඩ්ඩ එහා මෙහා වුණ හැටියේ අර ඇතුළේ ඉන්න හැබෑ සතා එළියට එනවා. ස්ත්‍රී ශරීරය, මුදල්, තනතුරු, බලය ආදී කාරණා ඔය හැබෑ සතා එළියට ගන්න පුළුවන් ඇම විධියට වැඩ කරනවා. 

මේ කාරණා ටික කිව්වේ ජාතිවාදය නැතිනම් ස්වෝත්තමවාදය සමාජයේ කොයිතරම් විසිරී, පැතිරී ගිය එකක්ද කියා පෙන්වන්නයි. ජාතිවාදයෙන් ගැලවීම කියන්නේ එක් සටන් පාඨයක් තොරොම්බල් කිරීම නොවෙයි. සමස්ත ජීවිකයම වෙනස් කරගැනීම. ඒක ගැඹුරු අරගලයක්.

මේ අදහස් ටික ලියන්න හිතුණේ බියගම ඉන්න අපේ සිසිර සහෝදරයා අපට එවූ මේ ඡායාරූපය දැකලා‍. බලන්න සමාජයේ ඉන්න අධම මිනිස්සු ජාතිවාදය සමග නියමෙට පෑහෙන හැටි. සම්පත් අත්තටගේ කියන්නේ අර සාමාන්‍ය පෙළ විද්‍යාව ප්‍රශ්න පත්‍රය හොරකම් කර අසු වී නඩු පැවරී සිටින කෙනා. ඔහුට කෙතරම් පහසුවෙන් සිංහල ෞද්ධ වීරයෙක් වෙන්න පුළුවන්ද?

මේ ලිපිය වෙන අයත් එක්කත් බෙදා ගන්න. උපුටා ගන්නවා නම් ‍මෙතැනින් ගත් බව කියන්න