Posts

රාජ්‍ය අංශයේ පුරප්පාඩු අභ්‍යන්තර තුලනය මගින් පියවීම

Image
අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ වර්තමානයේ පවතින ආර්ථික අර්බුදයට ප්‍රධාන හේතුවක් තමයි රාජ්‍ය වියදම. එයට ප්‍රධාන හේතුවක් තමයි, රාජ්‍ය සේවක අතිරික්තය. එවැනි අතිරික්තයක් තියෙන්නට ප්‍රධානම හේතුව තමයි රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන්ට පුරප්පාඩු නොමැතිව රජයේ රැකියා සැපයීම. මෙය 2001-2004 කාලයේදී පැවති රජය විසින් නතර කර තිබුණා. ඒත්, ඉන් පසු බලයට පැමිණි ජවිපෙ සමග හවුල් ශ්‍රීලනිප ආණ්ඩු (චන්ද්‍රිකා සහ මහින්ද) නැවත උපාධිධාරීන්ට රැකියා ලබාදීම ආරම්භ කළා. එසේ උපාධිධාරීන්ට රැකියා පිරිනැමූ ඇතැම් උත්සවවල ජවිපෙ නායකයන් කතා පවත්වමින් එසේ රැකියා නොදීම ගැන කලින් ආණ්ඩුවට දෙහි කැපුවා. මේ වීඩියෝ තවමත් අන්තර්ජාලයේ තිබෙනවා. කවුද එහෙම රස්සා දුන්නෙ කියල අහන ජවිපෙ කට්ටියට ඒ වීඩියෝ නැවත බලන්නට පුළුවන්. වර්තමාන රජය රාජ්‍ය අංශයේ බඳවාගැනීම් නවත්තලා. ඒ වෙනුවට රාජ්‍ය සේවයේ පුරප්පාඩු අභ්‍යන්තර අතිරික්ත සේවකයන් මගින් තුලනය කිරීම ආරම්භ කර තිබෙනවා. මෙය ඉතා හොඳ ප්‍රතිපත්තියක්. පසුගිය කාලයේ සංවර්ධන සහකාරවරුන් ලෙස රාජ්‍ය සේවයට බඳවාගත් උපාධිධාරීන්ට තවමත් පැහැදිලි සේවා වගකීමක් හෝ උසස්වීම් පටිපාටියක් නැහැ. ගුරු පුරප්පාඩු පිරවීම සඳහා දැන් රජයේ සේවයේ

මැතිවරණ වියදම් පාලන පනත අනුව පළාත් පාලන මැතිවරණයට වියදම් කළ හැකි ආකාරය

Image
මෙම පනත අනුව මැතිවරණයට නාම යෝජනා කැඳවා දින පහක් ඇතුළත එක් ඡන්ද හිමියකු වෙනුවෙන් වියදම් කළ හැකි මුදල මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවට තීරණයකළ හැකිය. ඒ අනුව, මෙම මෙම පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී එක් ඡන්ද හිමියකු වෙනුවෙන් වැය කළ හැකි මුදල රු. 20ක් බව ගැසට් මගින් ප්‍රසිද්ධ කර ඇති බව මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සභාපති නිමල් පුංචිහේවා පවසයි. ඒ අනුව, අපේක්ෂකයකුගේ කොට්ඨාසය තුළ ඡන්දදායකයන් දහසක් සිටින්නේ නම්, එම අපේක්ෂකයාට වියදම් කළ හැකි මුදල රු. 20,000කි. දේශපාලන පක්ෂයක් විසින් සමස්ත පළාත් පාලන බල ප්‍රදේශය තුළම ප්‍රචාරණ කටයුතුවල යෙදිය යුතු නිසා, එම පළාත් පාලන බල ප්‍රදේශය තුළ ඡන්ද හිමියන් ගණන රු. 20න් වැඩිකර ලැබෙන මුදල වැය කළ හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස, ඡන්ද හිමියන් 100,000ක් සිටී නම් ලක්ෂ 20ක් වැය කළ හැකිය. එහිදී 60%ක් පක්ෂයට වියදම් කළ හැකි අතර 40%ක් කොට්ඨාස අපේක්ෂකයන් වෙනුවෙන් වියදම් කළ හැකිය. 2023 අංක 3 දරන  මැතිවරණ වියදම් නියාමනය කිරීමේ පනත 2023 ජනවාරි 24 සිට බලාත්මකය. Adapted from praja.lk

අද මට හෙට ඔබට

Image
අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ ෆේස්බුක් ප්‍රොෆයිල් එකට කළ දේ අනෙක් අයටත් අත්දැකීමක් වනු පිණිස මෙසේයි: මම සාමාන්‍යයෙන් ස්ට්‍රෝං පාස්වර්ඩ් එකක් පාවිච්චි කරනවා. ඒත්, මේ පාස්වර්ඩ් එක වෙනස් කළේ සිද්ධිය වුණාට පස්සෙ. ඊට කින් ඒක දිග කාලයක් පාවිච්චි කළා. ජනවාරි 26 සවස 5ට විතර තමයි මම ප්‍රොෆයිල් එක බෑන් වෙලා තියෙනවා දැක්කෙ. වහාම මට යොමු කළ ක්‍රියාමාර්ග සියල්ල ගත්තා. රිවීව් එක පෙන්ඩිං. දවල් 1-5 අතර කාලයේ මම ෆේස්බුක් එකට එන්න නැතුව ඇති. ඒත් පරිගණක ඔන්වෙලා තියෙන නිසා ලොගිං වෙලා ඉන්නවා. ගෙදර නිසා අවදානමක් නැහැ. මේ අතර කාලයේදී තරිඳු ලොකුගමගේ දැකලා තියෙනවා මගේ ප්‍රොෆයිල් ඉමේජ් එක විදියට අයියෙස්අයියෙස් (නම් ලියන්නත් බයයි) පිංතූරයක්. එයා පුදුමත් වෙලා ඒත් දැනගෙන හැක්වෙලා කියලා. මේක මම දැක්කෙම නැහැ. තරිඳුට ස්ක්‍රීන්ෂොට් එකක් ගන්න අමතක වෙලා. එහෙම දාපු එවුන්ම රිපෝට් කරන්නත් ඇති. ටෙරරිස්ම් ප්‍රමෝට් කරනවාය කියලා තමයි මාව බෑන් කරන්නට ඇත්තෙ. මේක අද මට. හෙට ඔබට වෙන්නට පුළුවන්. රිකවර් කරගැනීම ලේසි නැහැ.   Adapted from praja.lk

‘බඹරා’ වැල්ලේ කැරකෙන්නේ කාටද?

Image
අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ ජාතික ජන බලවේගය විසින් සිය පළාත් පාලන මැතිවරණ රැළි මාලාව ආරම්භ කරනු ලැබුවේ අනුරාධපුරයෙනි. රාජපක්ෂවරුන් ද බොහෝ විට අනුරාධපුරය සුබ කටයුතු ආරම්භය සඳහා යෝග්‍ය ස්ථානයක් ලෙස සලකති. ජාජබ අනුරාධපුර රැස්වීමට දස දහස් ගණනක සෙනග සිටි බව එහි නායක අනුර කුමාර දිසානායකගේ කතාවෙහිම සඳහන් වේ. ඔහු සිය කතාව ආරම්භයේදී රාජපක්ෂලාගේ බඹරා වැල්ලේ කැරකුණු සමයේ ඔවුන් නිතිපතා මැතිවරණ පැවැත්වූ බව ද දැන් බඹරාට ගමට යාමට හෝ නොහැකි බව ද පවසයි. වේදිකාවේ සිටි අයෙකු ඔහු නිවැරදි කරන්නට උත්සාහ කරමින් එය බඹරා නොව බඹරේ බව කියයි. ඇත්තටම ජවිපෙට බඹරේ වැල්ලේ කැරකෙමින් තිබෙන බවක් නිරීක්ෂණය වේ. මෙය 2019 වන විට ගෝඨාභය රාජපක්ෂට තිබුණු තත්වය වැනිය. මෙම අවස්ථාවේදී මැතිවරණයක් පැවැත්වීම ආණ්ඩුවට කිසි සේත්ම වාසිදායක නොවන බව ඉතා පැහැදිලිය. ආණ්ඩුව සිදුකරමින් සිටින විප්ලවීය ධනේශ්වර ප්‍රතිසංස්කරණ හමුවේ මධ්‍යම පන්තිය දැඩි පීඩාවකට පත්වී සිටිති. මධ්‍යම පන්තිය නියෝජනය කරන ජාතික ජනතා බලවේගය වැනි බලවේගවලට මෙය අතිශය වාසිදායක තත්වයකි. මධ්‍යම පන්තික බලවේගය මුල්වී 2019දී ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයට පත්කිරීමෙන් අනතුරුව ඔවුන්ට ලැබුණු බදු සහන ර

‘හොරු අල්ලමු තේමාව’ වෙනුවට ‘පළිගනිමු’ ඉදිරියට

Image
  අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ තවමත් ඍජු බදු රජයේ බදු ආදායමෙන් 10%ක්වත් නැහැ. රජ්‍ය සේවකයන් ලක්ෂ 14කට, විශ්‍රාමිකයන්ට වැටුප් ගෙවන්නෙ රජය. නිදහස් අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය, දිළිඳු සහනාධාර, යටිතල පහසුකම් නඩත්තුව හා සංවර්ධනය කරන්නෙත් රජයේ ආදායම්වලින්. ඔය ටික කරන්නත් ණය ගන්න වෙනවා. බදුවලින් ‘වැඩක්’ කියල දෙයක් වෙන්න නම්, අනිවාර්යයෙන්ම මේ ක්‍රමය වෙනස් කරන්නම වෙනවා. ක්‍රමය වෙනස් කරනවාය කියන්නෙ බලය හිමි පැළැන්තිය වෙනස් කිරීම නෙමෙයි. ජවිපෙ යෝජනා කරන්නෙ ප්‍රධාන ධාරාවෙ ප්‍රභූන් අතින් මධ්‍යම පන්තික ප්‍රභූන් වෙත බලය හුවමාරු කිරීම. රනිල් කරමින් ඉන්න ධනේශ්වර විප්ලවය තුළ සිදුවෙන්නෙ රජය ආදායම් උපදවන, වියදම් කරන ක්‍රමය වෙනස් වෙන එක. ඒ කියන්නෙ, රජය ආදායම් වර්ධනය කරගන්නවා. වියදම් අඩුකරනවා. ඒ සඳහා රාජ්‍ය අංශය හකුළනවා. පෞද්ගලික අංශය දිරිගන්වනවා. රජය ව්‍යාපාරවලින් අයින් වෙනවා. පෞද්ගලික ව්‍යාපාර නියාමනයට සීමාවෙනවා. වෙළඳපොළ වැඩියෙන් නිදහස් කරනවා. එදිනෙදා වියදම් සඳහා ණය ගැනීම සීමාකරමින් විදේශ ණය සංවර්ධනයට යොමු කරනවා. රජය හකුළන කොට රජයෙන් යැපුණු මධ්‍යම පන්තියට අමාරු වෙනවා. ඒ වගේම, ආර්ථික අර්බුදයෙන් රට ගොඩගන්න, උද්ධමනය පාලනය කර

පාසල්වලට බස් බෙදීම සම්පත් නාස්තියක්

Image
  අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ අවුරුදු දහයකට විතර කලින් මං අන්තිමට වැඩකරපු පාසලේ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව භාර ගුරුවරයා විදියට හිටියා. ඒ පාසලට කුමාර් වෙල්ගම බස් එකක් දුන්නා. බස් දුන්නාට ඩ්‍රයිවර්ලා හරි, තෙල් හරි, නඩත්තු වියදම් හරි දෙන්නෙ නැහැනෙ. ඒ දවස්වල මැච්වලට පාසලේ ළමයින් පිටතට අරගෙන යද්දි ඩ්‍රයිවර් කෙනෙකුටයි, ඉන්ධනවලටයි, නඩත්තුවටයි ගෙවලා ඉස්කෝලෙ බස් එක ගන්නවාට වඩා ලාභයි පිටින් වාහනයක් කුලියට අරගන්න එක. ඒ නිසා මං ළමයින්ව වැඩිපුර එක්කගෙන ගියේ ටවුමෙ පාක් එකෙන් කුලියට ගත්ත වෑන්වල. ක්‍රිකට් ටීම් එකක ළමයින් 15ට අඩු ගණනක් යන්න හතළිහක් විතර යන්න පුළුවන් බස් එකක් අවශ්‍ය නැහැ. පාසල්වලට නොමිලේ බෙදන බස් වැඩි කාලයක් තියෙන්නෙ නිකම්. දුවන්නත් බැහැ. සර්විස් කරන්න, ටයර් ගෙවුණොත් ඒ ටික දාගන්න පවා ළමයින්ගෙන් සල්ලි එකතු කරන්නට වෙනවා. එහෙම නැතිනම්, ළමයෙකුව ඉස්කොලෙට ඇතුළත් කරගන්න මුවාවෙන් සල්ලි ගන්න වෙනවා. තමන්ගෙම බස් එකකින් යන්න තරම් ගමන් ගොඩක් බොහෝ පාසල්වලට නැහැ. ඒ වගේම, මේ දෙන තනි දොරේ බස්වලින් අධ්‍යාපන චාරිකා වගේ ගමන් යන්නත් බැහැ. ඉඩ මදි. බස් එකක් තියෙන පළියට ගමන් යන්න බැහැනෙ. අවශ්‍යතා හඳුනගෙන තමයි පාසල්වලට සම්පත්

PDF ප්‍රශ්නය

Image
  කලාව යනු උසස් රසාස්වාදයකි. හුදු විනෝදාස්වාදය නොවේ. උසස් රසවින්දනයක් ඇති මිනිසුන් යනු දියුණු පුරවැසියන්ය. එසේම, දියුණු පාරිභෝගිකයන්ය. ඔවුහු කලා කෘතියකට ගෙවිය යුතු මිල ගෙවීමට මැලි නොවෙති. කෘතිය මිලදීගැනීමට මුදල් නැතිනම් වෙනත් ආකාරයකින් අගයති. ඇතැම් විට එය ප්‍රිය වචනයක් විය හැකිය. චිත්‍රය නිදසුනකට ගතහොත්, එය රස විඳීම සඳහා මිලදීගැනීම අවශ්‍ය නැත. ඒ වෙනුවෙන් වැය කළ යුත්තේ අවම මිලකි. චිත්‍රපටය හොර කොපි හා ටොරන්ට් ගැටලුව විසඳාගන්නේ නෙට්ෆ්ලික්ස් වැනි උසස් ඩිජිටල් වේදිකා මගිනි. නාට්‍යයට ගැටලුව ඇත්තේ රංගශාලාවට ප්‍රේක්ෂකයන් කැඳවාගැනීම සම්බන්ධයෙනි. පොත් පීඩීඑෆ් වීම හා ෂෙයා වීම මහලොකු ගැටලුවක් නොවේ. පුස්තකාලවලින් සිදුවන්නේ ද ඒ හා සමාන දෙයකි. ඒ ගැටලුව සම්බන්ධයෙන් ද ඩිජිටල් වේදිකාවල පිහිට ලබාගත හැකිය. නොමිලේ පොත් බෙදීම නැවැත්වීම ද අවශ්‍යය. මාධ්‍යකරුවන් මෙසේ නොමිලේ පොත් ලබාගැනීමට ලොල් පිරිසකි. පුවත්පතේ නොමිලේ දෙන ප්‍රචාරයක් වෙනුවෙන් පොතක් දෙනවා නම් එය දිය යුත්තේ මාධ්‍ය ආයතනයටයි. කලා කෘති වෙනුවෙන් අදාළ මිල ගෙවීම උසස් පුරවැසිකමක ලක්ෂණයකි. එය ප්‍රවර්ධනය කළ යුතුය. ⁣මිල නොගෙවා කලාකෘති රසවිඳීම ප්‍රවර්ධනය න