2019-07-31

තුන් වරක් තලාක් කියා දික්කසාද වන ක්‍ර‍මය ලංකාවේ තවමත් ක්‍රියාත්මකයි

ක්ෂණිකව දික්කසාද කිරීමේ මුස්ලිම් භාවිතාව නීති විරෝධී බවට පත්කිරීමට ඉන්දියාව පියවර ගෙන තිබේ.
(ලිපිය දැන්වීමෙන් පසු නැවතත්)
Sinhala Tamil English Translations and Content Writing
ත්‍රිත්ව තලාක් ක්‍ර‍මය ලෙස හැඳින්වෙන මෙම ක්‍ර‍මය යටතේ ස්වාමි පුරුෂයාට දික්කසාදය යන අරුත දෙන තලාක් නම් වදන තුන් වරක් බිරියට පැවසීමෙන් දික්කසාදය තහවුරු කරගත හැකි ය. මෙම දැනුම් දීම වර්තමානයේදී ඊමේල්, කෙටි පණිවුඩ, වට්සැප් පණිඩුව වැනි ක්‍ර‍ම මගින් ද දැනුම් දීමට පුළුවන් බව කියැවේ.
ශ්‍රී ලංකාවේ ද මුස්ලිම් පුද්ගල නීතිය යටතේ වන මුස්ලිම් විවාහ සහ දික්කසාද පනත යටතේ තලාක් ක්‍ර‍මය ක්‍රියාත්මක වේ. එහෙත්, එය කාති අධිකරණ හරහා විධිමත් අන්දමින් ක්‍රියාත්මක කරන්නේ නම් එය දික්කසාදය දිරිගන්වන අන්දමින් සිදු නොවේ. වරින් වර තුන්වරක් තලාක් පැවසීම සඳහා ඒ අතර කාලයේ තවදුරටත් කල්පනා කිරීමට කල් ලබා දෙන අතර, සැමියා හා බිරිඳ දෙදෙනා ම දික්කසාදයට කැමති විට පමණක් අධිකරණය ඉදිරියේ තලාක් එක වර ම තුන් වරක් පවසා දික්කසාදය ලබාගත හැකි ය. ලංකාවේ මුස්ලිම් කාන්තාවන්ට ද දික්කසාදය ලබාගැනීම සඳහා මේ හා සමාන ක්‍ර‍මයක් තිබේ.
එහෙත්, භාවිතාව තුළ අවස්ථාවාදී පිරිමි සිය බිරියට තලාක් තුන් වරක් පවසා පිට වී යන අවස්ථා තිබේ. එහිදී කාන්තාව හා දරුවන් අසරණ වන අතර ඔවුන්ට අධිකරණයේ පිළිසරණයක් ලබාගැනීම ද ඉතා දුෂ්කර ය. සෙසු අධිකරණ පද්ධතිවල තිබෙන දූෂිත ලක්ෂණ කාති අධිකරණවල ද තිබේ. කාති අධිකරණවලට එරෙහිව මුස්ලිම් කාන්තාවන් වෙතින් ම විරෝධතා මතු වෙමින් තිබේ. කාති අධිකරණවලට කාන්තාවන් පත් කළ යුතු බවට ද, මුස්ලිම් විවාහ හා දික්කසාද පනතට සංශෝධන ගෙන ආ යුතු බවට ද ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන මුස්ලිම් ඇමතිවරුන් සහ මන්ත්‍රීවරුන් පසුගියදා යෝජනා කළ හ.
වසර 2017දී ඉන්දීය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තලාක් දික්කසාද භාවිතාව ව්‍යවස්ථා විරෝධී බව තීරණය කළේ ය. එහෙත්, ඒ සම්බන්ධ නීති සම්මත කරගැනීම ඉන්දීය පාර්ලිමේන්තුවේ උත්තර මණ්ඩලයේ සහාය නොමැති වීම නිසා පමා වෙමින් තිබිණි. භාරතීය ජනතා පක්ෂය මෙම පනතට සහාය දක්වන මුත්, විපක්ෂ කොංග්‍ර‍ස් පක්ෂය සහාය දක්වන්නේ නැත. කෙසේ වෙතත්, පසුගිය 30දා මෙම පනත උත්තර සභාවේදී සම්මත විය. ඒ අනුව, තලාක් දික්කසාදය දඬුවම් කළ හැකි වරදකි.
පුරුෂාධිපත්‍යයෙන් යුත් බොහෝ සමාජයන්හි ස්ත්‍රීන් සූරාකෑම සඳහා ත්‍ර‍ිත්ව තලාක් ක්‍ර‍මය භාවිතා වේ. ඊජිප්තුව, එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය, පකිස්තානය, බංග්ලාදේශය වැනි රටවල් එය තහනම් ද කර තිබේ.
ත්‍රිත්ව තලාක් ක්‍ර‍මය අල් කුර්ආනයේ හෝ ශරියා නීතියේ හෝ අතුළත් කරුණක් නොවන මුත් මුස්ලිම් සමාජයන්හි භාවිතාවේ තිබේ. කුර්ආනයේ මදීනාහිදී පහළ වූ සූරත් අල් තලාක් යටතේ දික්කසාදය පිළිබඳ වැකි 12ක් සඳහන් වේ. එම කොටස මෙතැනින් කියැවිය හැකි ය.

ට්‍රැෆිකිං හෙවත් මානව පුද්ගල ජාවාරම ගැන සංවේදී වීම

අද, ජුලි 30දා, පුද්ගලයන් ට්‍රැෆිකිං කිරීමට (trafficking) එරෙහි ජාත්‍යන්තර දිනයයි.
ට්‍රැෆිකිං යන්නට ලංකාවේ ඇතැම් විට කුට්ටනය නම් අපභ්‍රංස වචනය යෙදේ. මිනිස් ජාවාරම, මානව පුද්ගල ජාවාරම වැනි වදන් ද මේ සඳහා භාවිතා වේ.
මෙම සංකල්පයෙන් කියවෙන්නේ මිනිසුන් ජාවාරම් සඳහා යොදාගැනීමයි. මෙම ජාවාරම් බොහෝ විට බලහත්කාර ශ්‍රමය හා ලිංගික සේවා සැපයීම සමග සම්බන්ධ ය.
මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ දැනටත් සිදුකෙරේ. නිදසුනක් ලෙස, ලිංගික ශ්‍රමිකයන් ආශ්‍රිතව සංචාරක කලාපවල මෙය සිදු වේ. ලිංගික ශ්‍රමිකයන් ලෙස සේවයේ යෙදවීම සඳහා කාන්තාවන්, ගැහැණු ළමයින් මෙන් ම පිරිමි ළමයින් ද යොදාගනු ලැබේ. එසේම, විදේශ රැකියා ආශ්‍රිතව ද එය සිදු වේ. මැද පෙරදිග ගෘහ සේවයට යවන කාන්තාවන්ගේ සිට බෝට්ටුවලින් සංවර්ධිත රටවල රැකියා සොයා යන අනවසර සංක්‍රමණිකයන් දක්වා විවිධ සමාජ කණ්ඩායම් මිනිස් ජාවාරම්වල ගොදුරු බවට පත්වෙති. සාමාන්‍යයෙන් මිනිස් ජාවාරම්වල ගොදුරු බවට වැඩිපුර ම පත්වන්නේ සමාජයේ දිළිඳු ම කොටස්වල කාන්තාවන් සහ ගැහැණු ළමයි ය.
ප්‍රංශ හෝ ඉතාලි භාෂාවලින් ඉංග්‍රීසි බසට පැමිණියා යයි සැලකෙන ට්‍රැෆික් යන වචනයෙන් ට්‍රැෆිකිං නිර්මාණය වේ. වාහන හෝ සෙනග එහා මෙහා යාම ට්‍රැෆිකිං යන වචනයෙහි සරල තේරුමයි. වහල් සේවය, ගණිකා වෘත්තිය වැනි අපහාසාත්මක වචනවලින් හැඳින්වෙන කටයුතු වෙනුවෙන් මිනිසුන් එහා මෙහා ගෙන යාම හැඳින්වීමට අලුත් වචනයක් ලෙස ට්‍රැෆිකිං භාවිතයට පැමිණියේ ය. එහෙත්, නූතන සංදර්භය තුළ මිනිසුන් එහා මෙහා ගෙන යාමට වඩා වැදගත් වන්නේ මිනිසුන් ජාවාරම්වලට යොදාගැනීමයි. එහෙත්, බොහෝ විට, මානව පුද්ගල ජාවාරම සංක්‍රමණ සමග සම්බන්ධ ය.
විශේෂයෙන් ම එක්සත් ජාතීන්ගේ හා සිවිල් සංවිධානවල උද්දේශන ක්‍රියාමාර්ග තුළ මෙම වචනය භාවිතා වූ අතර, වර්තමානයේදී ද ට්‍රැෆිකිං සම්බන්ධයෙන් සිදු වන ප්‍රධාන ක්‍රියාමාර්ගය ඒවා වැළැක්වීම සඳහා නීති සම්පාදනය හා ක්‍රියාත්මක කිරීම පිණිස රජයට බලපෑම් කිරීමයි.
ශ්‍රී ලංකාවේ මානව පුද්ගල ජාවාරම සම්බන්ධ විධිමත් අධ්‍යයන හා දත්ත අවම බව මේ පිළිබඳ සොයාබැලීමේදී දැකිය හැකි ය. මානව පුද්ගල ජාවාරම සිදු නොවන බවක් එයින් අදහස් වන්නේ නැත. එය ලොව පුරාම විවිධාකාරයෙන් සිදුවන්නකි.
ලංකාවේ මානව පුද්ගල ජාවාරමට ඉඩ සලසන ප්‍රධාන හේතු වන්නේ ඇතැම් රැකියා ක්ෂේත්‍ර සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රම ප්‍රමිති හා නීති නැතිකමයි. නීති තිබුණත්, ඇතැම් විට ඒවා ක්‍රියාත්මක වන්නේ නැත. එකී නීති පිළිබඳ මහජනයා, පොලිසිය පමණක් නොව ඇතැම් විට කම්කරු නිලධාරීන් පවා දන්නේ නැත.
ලංකාවේ බොහෝ විට මානව පුද්ගල ජාවාරම්වලට පවුල්වල අය ද සම්බන්ධ ය. දිළිඳුකම හා නූගත්කම එයට ප්‍රධාන හේතුවකි. රිසානා නෆීක් සිද්ධිය උදාහරණයකි. කල්මුනේ පදිංචිව සිටි බාල වයස්කාර ගැහැණු ළමයකු වූ රිසානා නෆීක් ව්‍යාජ උප්පැන්න සහතිකයක් භාවිතා කරමින් සවුදි අරාබියේ ගෘහ සේවිකා රැකියාවකට යැවිණි. එහිදී ළදරු මරණයක් සම්බන්ධයෙන් මිනීමැරුම් චෝදනා ලද ඇගේ හිස ගසා මරා දමන ලදී.
ගෘහ සේවය ආශ්‍රිතව මෑතක් වන තුරු ම මානව පුද්ගල ජාවාරම පැවතිණි. වර්තමානයේදී පවා වතුකරය සහ ඉතා දිළිඳු ජනයා ජීවත් වන තවත් ප්‍රදේශවල මෙය පවතී. එය නීති විරෝධී පමණක් නොව මානව විරෝධී ය. මානව පුද්ගල ජාවාරම දුරලීම සඳහා සමාජය ලෙස අප සංවේදීව කටයුතු කළ යුතු ය.

2019-07-30

ප්‍ර‍ජනන හිමිකම් දේශපාලන අරමුණු ඉටුකරගැනීමේ උපක්‍ර‍මවල පීඩනයට ලක් වීම නැවැත්විය යුතුයි

රිට්සු නකෙන් , එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදලේ (UNFPA) නියෝජිත
මෙම වසරේදී එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල ගෝලීයව පිහිටුවා වසර 50ක් සපිරෙයි. පනස් වසරකට පෙර, ලෝකය වෙනස් ස්ථානයක් විය. එහි කාන්තාවන්ට තමන් අධ්‍යාපනය සම්පූර්ණ කළ යුත්තේ කවදා ද, රැකියාවක් සැලසුම් කළ යුත්තේ කවදා ද, පවුලක් ආරම්භ කළ යුත්තේ කවදා ද යන කරුණු තීරණය කිරීමේ හැකියාව අද තිබෙන තරමට නොතිබිණි. තමන් දරුවන් ලබාගන්නවා ද, කවදා ද, කීදෙනෙකු ද යන්න තීරණය කිරීමේ ප්‍ර‍ජනන අයිතිවාසිකම භුක්ති විඳීම කාන්තාවන්ට දුෂ්කර විය. බොහෝ කාන්තාවෝ ගැබිනිව සිටියදී සහ දරු උපතේදී මියගිය හ. වර්තමානයේදී අප සෑහෙන දුරක් පැමිණ තිබේ. ගෝලීය වශයෙන්, පසුගිය පනස් වසර තුළ, මාතෘ සෞඛ්‍යය සහ පවුල් සැලසුම සම්බන්ධයෙන් දැවැන්ත සංවර්ධනයක් සිදු වී තිබේ.
ජනගහන ඉලක්කවල සිට පෞද්ගලික ඉලක්ක සහ තෝරාගැනීම් වෙත චලනය
එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදලේ පනස් වසරක චාරිකාවෙහි මධ්‍ය ලක්ෂයෙහිදී ඓතිහාසික මොහොතක් උදා විය. වසර 25කට පෙර, 1994දී ශ්‍රී ලංකාව ද ඇතුළු රාජ්‍යයන් 179ක් කයිරෝහිදී ජනගහනය හා සංවර්ධනය පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සමුළුවේදී (ICPD) හමු වූ හ. ලිංගික හා ප්‍ර‍ජනන සෞඛ්‍යය සහ කාන්තාවන් සවිබලගැන්වීම එකට බැඳී තිබෙන බවත්, සංවර්ධනය සඳහා මේ දෙක ම අවශ්‍ය බවත් පිළිගනු ලැබුවේ මෙම ඓතිහාසික සම්මේලනයේදී ය. කාන්තාවන්ගේ ප්‍ර‍ජනන සෞඛ්‍යය සහ හිමිකම් ගෝලීය සංවර්ධන ප්‍ර‍යත්නයන්ගේ මධ්‍ය වේදිකාවට ගන්නා විප්ලවීය ක්‍රියාකාරී වැඩසටහනක් ICPD විසින් සම්මත කරන ලදී. මෙම සමුළුවෙන් පසු අත්පත් කරගන්නා ලද ජයග්‍ර‍හණ සමාජ සංවර්ධනය තුළ කැපී පෙනේ.
ජයග්‍ර‍හණ සැමරීම
එහි ප්‍ර‍තිඵලයක් ලෙස, වර්තමානයේදී, ගර්භණී සමය තුළ සහ දරු උපත් අතරතුර ලොව පුරා මියයන්නේ අඩු කාන්තාවන් සංඛ්‍යාවකි. වැඩිපුර තරුණ පිරිසකට ලිංගික හා ප්‍ර‍ජනන සෞඛ්‍ය තොරතුරු සහ සේවාවන් වෙත ප්‍රවේශය හිමි වී තිබේ. සමලිංගික, ද්විත්ව ලිංගික, සංක්‍රාමීය ලිංගික, ලිංගිකත්වය ප්‍ර‍ශ්නකාරී වන සහ ලිංගිකත්වය විමසන ප්‍ර‍ජාවන්ගේ හිමිකම් කවර කලකටත් වඩා වර්තමානයේදී පිළිගැනීමට ලක් වී තිබේ. කාන්තාවන්ගේ ප්‍ර‍ජනන සෞඛ්‍ය හිමිකම් සහ තෝරාගැනීම් ජාතික සැලසුම්වලදී සහ ප්‍ර‍තිපත්තිවලදී වැඩිපුර සැලකිල්ලට ගනු ලැබේ. 1994දී, අඩුවෙන් ම සංවර්ධනය වූ රටවල විවාහක කාන්තාවන් අතරින් නවීන ප්‍ර‍තිසන්ධිරෝධක භාවිතා කළේ 15%ක් පමණි. වර්තමානය වන විට එය 37% දක්වා වැඩි වී තිබේ. වසර 25කට පෙර අඩුවෙන් ම සංවර්ධිත රටවල කාන්තාවන් 1000කට අටදෙනෙකු ගර්භණී සමයේදී හෝ දරු උපත අතරතුරදී මිය ගිය හ. වර්තමානයේදී එම අනුපාතිකය අඩකින් අඩු වී තිබේ.
එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල සිය 50 වසර සම්පූර්ණ කරන විට, එහි ශ්‍රී ලංකාවේ මෙහෙයුම් ආරම්භ වී 46 වසරකි. එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල ශ්‍රී ලංකාවේ මෙහෙයුම් ආරම්භ කළේ 1973දී ය. මාතෘ සෞඛ්‍යයේ උසස්බව සහ ප්‍ර‍ගතිය සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාව ලෝකයේ ප්‍ර‍ශංසාවට ලක් වී තිබේ. ශ්‍රී ලංකාවේ පළමු මාතෘ රෝහල වන ද සොයිසා මාතෘ රෝහල 1879දී විවෘත වූයේ ආසියාවේ විවෘත කරන ලද දෙවන මාතෘ රෝහල ලෙසයි. ඉන් පසු අවුරුදු 140 ඇතුළත ගොනු කරගන්නා ලද දැනුම හා ධනය ඔස්සේ ශ්‍රී ලංකාව දකුණු ආසියාවේ හොඳම මාතෘ සෞඛ්‍ය දර්ශක සහිත රට බවට පත් වී තිබේ.
අද වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ සෑම මවක ම පාහේ දරු උපත් සිදුකරන්නේ සෞඛ්‍ය පහසුකම් ඇති ස්ථානයකදී පුහුණු වෘත්තිකයකුගේ මගපෙන්වීමෙනි. මව්වරුන් අතරින් 99%කට ම පූර්ව හා පශ්චාත් ප්‍ර‍සව සත්කාර ලැබේ. මෙම කැපී පෙනෙන ජයග්‍ර‍හණ සැමරිය යුතු ය. සියලු ආණ්ඩු මාතෘ සෞඛ්‍යාරක්ෂාව වෙනුවෙන් සිදු කළ ආයෝජන අපි අගයන්නෙමු. කෙසේ වෙතත්, දැවැන්ත සංවර්ධනයක් සිදු වී තිබුණ ද, සැමට ලිංගික හා ප්‍ර‍ජනන සෞඛ්‍යය හා හිමිකම් තහවුරු කිරීම සම්බන්ධයෙන් ජයගත යුතු අභියෝග තිබේ.
ලෝකයේත්, ශ්‍රී ලංකාවේත් ප්‍ර‍ජනන අයිතිවාසිකම් සම්බන්ධ අවදානමක් තිබේ
ගෝලීයවත්, දේශීයවත් විශාල සංවර්ධනයක් සිදු වී තිබෙද්දීත්, කාන්තා හිමිකම් සහ විශේෂයෙන් ම ප්‍ර‍ජනන අයිතිවාසිකම් අවදානමට ලක් වී තිබේ. ප්‍ර‍ජනන අයිතිවාසිකම් බොහෝ රටවල දේශපාලන කේවෙල්කිරීම් සඳහා පාවිච්චි කරනු දක්නට ලැබේ. එහි ප්‍ර‍තිඵලවලින් කාන්තාවෝ පීඩාවට පත්වෙති. එය නැවැත්විය යුතු ය.
අප ජීවත් වන ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමානයේදී මාතෘ මරණ අනුපාතිකය වසර 10ක් තිස්සේ එක ම තැන ය. සජීවී දරු උපත් ලක්ෂයකට මාතෘ මරණ 30ක් පමණ වන එහි යම් වැඩිවීමක් දක්නට ලැබේ. පවුල් සෞඛ්‍ය කාර්යාංශයේ අලුත් ම සංඛ්‍යාලේඛනවලින් පෙන්නුම් කරන පරිදි, වර්තමානයේ මාතෘ මරණ අනුපාතිකය 39.3%ක් වේ. එහි අරුත වන්නේ ගර්භණී අවධියේදී හෝ දරු උපත් අතරතුර වැඩිපුර මව්වරුන් සංඛ්‍යාවක් මියයන බවයි. එහිදී ප්‍රාදේශීය වශයෙන් මෙම අනුපාතිකයෙහි විශාල වෙනස්කම් තිබේ. පසුපසින් සිටින ප්‍ර‍ජාවන් වෙත වැඩි අවධානයක් යොමු කිරීම අවශ්‍ය ය.
අප ජීවත් වන ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමානයේදී පවුල් සැලසුම සහ ප්‍ර‍තිසන්ධිරෝධක පිළිබඳ වැරදි තොරතුරු හේතුවෙන් වාර්ගික ගැටුම් ඇති වේ. පවුල් සැලසුම මානව හිමිකමකි. එය මව්වරුන්ගේ ජීවිත බේරාගනියි. පවුල් සැලසුම සම්බන්ධ වැරදි අවබෝධය සහ වැරදි තොරතුරු 21වන සියවසේදී භාරගත නොහැකි ය. සාක්ෂරතාව 95%කට වැඩි ශ්‍රී ලංකාවේ එය සිදු නොවිය යුතු ය.
අප ජීවත් වන ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණ ප්‍ර‍ජාවෙන් 50%කට වඩා ප්‍ර‍තිවිරුද්ධ ලිංගික පාර්ශ්වයේ ප්‍ර‍ජනන පද්ධතිය ගැන දන්නේ නැත. පරිපූර්ණ ලිංගික අධ්‍යාපනය පාසල් සහ විශ්වවිද්‍යාල තුළ මෙන් ම පාසලෙන් බාහිරව ද සම්පූර්ණයෙන් ක්‍රියාත්මක කළ යුතු ය. තරුණ ප්‍ර‍ජාවට තම වයසට ගැලපෙන පරිදි තම ශරීරය හා තෝරාගැනීම් පිළිබඳ මෙම වැදගත් අධ්‍යාපනය ලබා දිය යුතු ය. එමගින් ඔවුන්ට ජීවිත වෙනස් කරන තීරණ ගැනීමේදී තොරතුරු මත පදනම්ව එය සිදු කළ හැකි ය.
අප ජීවත් වන ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමානයේදී කාන්තාවන්ගෙන් 90%ක් පොදු බස්රථ හා දුම්රියවලදී ජීවිතයේ එක් වරක් හෝ ලිංගික හිංසනවලට මුහුණ දෙති. ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය මත පදනම් වූ ප්‍ර‍චණ්ඩත්වයට ප්‍ර‍තිචාර දැක්වීම සහ වැළැක්වීම සඳහා වන යාන්ත්‍ර‍ණයන් පරිපූර්ණ අන්දමින් ශක්තිමත් කළ යුතු ය. සෑම කාන්තාවකට ම ගෙදරදී, සේවා ස්ථානයේදී, පොදු ප්‍ර‍වාහනයේදී, පාසලේදී හා විශ්වවිද්‍යාලයේදී වඩා සුරක්ෂිත පරිසරයක, පූර්ව විනිශ්චයන්ගෙන්, ප්‍ර‍චණ්ඩත්වයෙන් සහ අසාධාරණයන්ගෙන් තොරව ජීවත් වීමේ හැකියාව එමගින් ලැබේ.
කාන්තාවන්ට සහ ගැහැණු ළමයින්ට වඩා යහපත් හෙටක්
මේ වනාහි අප අද ජීවත් වන ශ්‍රී ලංකාවයි. එහෙත් මෙය අප හෙට ජීවත් වන ශ්‍රී ලංකාව නොවිය යුතු ය. එක්සත් ජාතීන්ගේ ලිංගික හා ප්‍ර‍ජනන සෞඛ්‍ය නියෝජිතායතනය වන එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල වෙහෙසෙන්නේ එම වෙනස ඇතිකිරීමටයි. ගෝලීය මට්ටමෙන් අපගේ මෙහෙයුම් ආරම්භ කර වසර 50ක් සපිරෙන මෙම මොහොතේ ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාව වෙනුවෙන් ඇපකැපවීමේ අපගේ ප්‍ර‍තිඥාව අපි අලුත් කරන්නෙමු. ජනගහනය හා සංවර්ධනය පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සමුළුවේ ප්‍ර‍තිඥාවන් ඉටුකිරීම සඳහා අපි රජයට ආධාර කරන්නෙමු. ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් බිංදු තුනක් අත්පත් කරගැනීම ඒ ජයග්‍ර‍හණ අතර වේ. ඒ බිංදු වන්නේ වැළැක්විය හැකි මාතෘ මරණ බිංදුවට අඩු කිරීම, සම්පූර්ණ නොකරන ලද පවුල් සැලසුම් අවශ්‍යතා සියල්ල සපුරා ඉතිරිය බිංදුව බවට පත් කිරීම සහ කාන්තාවන්ට සහ ගැහැණු ළමයින්ට එරෙහි ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය මත පදනම් වූ ප්‍ර‍චණ්ඩත්වයත්, අහිතකර භාවිතාවනුත් බිංදුව කිරීමයි.
කොන් කර දමනු ලැබ තිබෙන ප්‍ර‍ජාවන් අමතක වී යාම වැළැක්වීම සඳහා අපි වැඩ කරන්නෙමු. සෑම කාන්තාවකට ම සහ ගැහැණු ළමයෙකුට ම ඇගේ හිමිකම් භුක්ති විඳීමට ලැබෙන බව අපි තහවුරු කරන්නෙමු. එමගින් ඔවුන්ට තිරසර සංවර්ධනයේ, සාමයේ සහ සංහිඳියා ප්‍ර‍යත්නයන්ගේ සම කොටස්කරුවන් වෙමින් සමෘද්ධිමත් විය හැකි ය.
මෙය අසම්පූර්ණ න්‍යායපත්‍ර‍යකි. මෙම පොරොන්දු ඉටුකිරීම වේගවත් කිරීම සඳහා අපි සියලුදෙනා වැඩකරන්නෙමු.
එහෙයින්, දැන්ම අරඹමු. දැන් අරඹන්නේ නැතිනම් වෙන කවදා ද?
පරිවර්තනය: අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

2019-07-29

ලසිත් මාලිංග ජනාධිපතිට හූ කියෙව්වා ද?

ලසිත් මාලිංගගේ සමුගැනීමේ එක්දින ක්‍රිකට් තරගය නරඹන්නට පැමිණ ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට ප්‍රේක්ෂකාගාරයේ පිරිසක් හූ කීම මේ වන විට ඔබ දන්නා කාරණයකි. ඔවුන් ‘පඹයා – මෛත්‍රී’ යි කෑගසා හූ කියනු වීඩියෝවලින් දුටුවෙමි.
(ලිපිය දැන්වීමෙන් පසු නැවතත්)
Sinhala Tamil English Translations and Content Writing
ජනාධිපති මෛත්‍රී යනු 2015 ජනවාරි 8 ජනවරමට පයින් ගසා, එය එකී ජනවරමෙහි සතුරන්ට විකිණීමට ගොස් හොරට කිරා අසුවීම නිසා විරුව පට්ටං ගසාගන්නට සිදු වූ නායකයකු බව ඇත්ත ය. එහෙත්, ඔහු දේශපාලනික වශයෙන් පඹයකු නොවේ. මේ වන විටත්, ඔහු දේශපාලනයේ දක්ෂ ක්‍රීඩාවක යෙදෙමින් සිටියි. ඉදිරි ජනාධිපතිවරණයකදී ඔහු පොදු ජන පෙරමුණට දමන කොන්දේසිවලට එමගින් දක්වන ප්‍ර‍තිචාරය ඉතා වැදගත් ය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට තනිව ජනාධිපතිවරණයක් දිනන්නට බැරි ය. එහෙත්, ඡන්ද කඩන්නට පුළුවන.
ඔහුගේ ගැටලුව වූයේ ඔහු වනාහි ඔහුට තේරුම් ගන්නට බැරි දේශපාලන සංදර්භයක් තුළට ඇද දමා අතරමං කරනු ලැබූවකු වීමයි. ඔහුට නායකත්වය දිය යුතු පරිණත දේශපාලනඥයා වන රනිල් වික්‍ර‍මසිංහ ඔහුගේ භූමිකාව ඉටු කළේ නැත. මෙම පුද්ගලයන් දෙදෙනා අතර ඇති වූ ගැටුම දැන් දෙන්නා මුහුණට මුහුණ නොබලන මට්ටමට වැටී ඇත. නායකත්වයක් ලැබිය යුතුව තිබුණු අයෙකු නායකත්වය යනු කුමක්දැයි සොයාගිය ගමන ඔහුගේ පසුගිය වසර හතරහමාරක දේශපාලන රැකියා මාර්ගයයි.
ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල ලසිත් මාලිංගගේ අවසන් එක් දින තරගය බලන්නට නොයා යුතුව තිබිණි. එය ඔහුට අනවශ්‍ය වැදගත්කමක් දීමකි. ලසිත් මාලිංග දක්ෂ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි. ඔහු වැනි දක්ෂයන් රැසක් ලංකාවෙන් බිහි වූ අතර ඉදිරියට ද බිහි වනු ඇත. ලසිත් මාලිංග මෙම වකවානුවේ ලංකාවේ වීරයකු මිස ලෝක මට්ටමේ සදාතනික පුරාවෘත්තයක් නොවේ.
ලසිත් මාලිංගගේ තාවකාලික උද්වේගකාරී ජනප්‍රියත්වයේ පානෙන් එළිය බලන්නට ජනාධිපති තනතුර හොබවන්නෙකු යන්නේ මොකට ද? එවැනි වැඩ ගැලපෙන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ වැනි උද්වේගකාරී නායකයන්ට ය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන කළ යුතුව තිබුණේ ලසිත් මාලිංගව ජනාධිපති මන්දිරයට කැඳවාගැනීමයි.
මහින්දගේ කරට අතදැමීමෙන් හෝ ක්‍රිකට් තරගය බලන්නට ආ සෙනග ලවා ජනාධිපතිවරයාට හූ කියවීමෙන් හෝ ලසිත් මාලිංගට කිසිවක් ලැබෙන්නේ නැත. පොහොට්ටුවෙන් දේශපාලනයට නොආවොත්, ලසිත් මාලිංග තව මාස කීපයකින් කාටත් අමතක වනු ඇත. දේශපාලනයට ආවත්, සනත් ජයසූරිය වැනි දේශපාලකයකු වීමට වඩා දෙයක් ලසිත් මාලිංග කරන්නට බැරි ය. කොටින් ම කීවොත් ලසිත් මාලිංගගේ අවසන් තරගය යනු ඔහුගේ පරිච්ඡේදයේ සමාප්තිය මිසක ඔහු හිතන තරම් මගුලක් නොවේ. ලසිත් මාලිංගව හැදුවේ මේ රටයි. ඔහුගේ සැඟවුණ දක්ෂතා හඳුනාගත්තේ මේ රටේ ක්‍රිකට් පුහුණුකරුවනුයි. ඔහුට පිටිය විවෘත කර දුන්නේ මේ රටේ පාසල් ක්‍රිකට් මිස ඔහු සිය දරුවන් සමග යන්නට බලාපොරොත්තු වන ඕස්ට්‍රේලියාව නොවේ. මේ රටට ඔය තරම් පඩේ දමන්නට තරම් ලංකාව මාලිංගට කළ වරදක් නැත. ඔහු ඔහුගේ කාර්යය හරියට ඉටු කළේ ය. ලංකාව ඒ වෙනුවෙන් ගරු කළ යුතු අන්දමට ඔහුට ගරු කළා ය.
සිරිසේනට හූ කිව්වේ වැඩකට නැති රස්තියාදුකාර අයුතු ජන රාශියකි. මොබ් යනු තාර්කික බුද්ධියෙන් විමසා බැලීමෙන් තොරව එවේලේ මතු වන නායකත්වයක් පසුපස අන්ධ වශී වීමකින් දුවන ප්‍ර‍චණ්ඩ විකාරකාරයන්ගේ සාමූහිකයකි. මෙතන සිටි පොහොට්ටුකාරයකු වැඩේ පටන් ගන්නට ඇත.
මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනයක් ආරම්භ කර හූ කියපු එවුන් එක එකා අපහාස නීතිය හෝ වෙන මොකක් හෝ නීතියක් යටතේ විමර්ශනයක් සඳහා රහස් පොලිසියට කැඳෙව්වා නම් මොබ්වලින් මුක්ත තනි තනි සොකඩයන්ට රෙද්දෙ චූ යනු ඇත. රටක විනයක් තිබිය යුතු ය. දේශපාලන නොවන, ක්‍රීඩා උත්සවයකදී දේශපාලන අභිමතාර්ථ වෙනුවෙන් ක්‍රීඩාලෝලීන් විනය විරෝධී අන්දමින් ක්‍රියා කිරීම වැළැක්විය යුතු ය. නැතිනම් මෙය නරක පූර්වාදර්ශයක් සපයනු ඇත. ක්‍රීඩා පිටියට දේශපාලනය ගෙන ඒම වැළැක්විය යුතු ය. දේශපාලකයන්ට හූ කියන්නට උවමනා අය දේශපාලන රැස්වීමකට ගොස් එසේ කර පෙන්විය යුතු ය.

ගබ්සාව නීත්‍යානුකූල කළ යුතුයි – ජවිපෙ මන්ත්‍රී විජිත හේරත්

ගබ්සාව නීත්‍යානුකූල කළ යුතු බව ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ දේශපාලන මණ්ඩල සභික සහ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විජිත හේරත් පසුගිය 27දා කොළඹ ගලදාරි හෝටලයේදී ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සංගමය සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල විසින් සංවිධානය කරන ලද ‘සැලසුම් නොකළ ගැබ්ගැනීම්’ පිළිබඳ සම්මන්ත්‍රණයකදී පැවසුවේ ය.
(ලිපිය දැන්වීමෙන් පසු නැවතත්)
Sinhala Tamil English Translations and Content Writing
මෙය ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් මෑත වකවානුවේදී ප්‍රකාශ කරමින් සිටින රැඩිකල් ප්‍රතිපත්තිමය ස්ථාවර අතර කැපී පෙනෙන පියවරකි. මෙම සම්මන්ත්‍රණය අමතමින් විජිත හේරත් විසින් කරන ලද කතාව පහත දැක්වේ.
“මිනිසා පාලිත සමාජයක් බිහිකරගන්නා නිසා. එහි නීති රීති, සමාජ සම්මුති, ආගමික මතවාද, සංස්කෘතික වෙනස්කම් ආදිය තිබෙනවා. පවුල නම් කුටුම්බයට කලින් ප්‍රාථමික සාමූහික සමාජය පසු වුණා. ඒ මාතෘ මූලික සමාජයේ පිරිමි හා කාන්තාවන් පොදුවේ ලිංගිකව හැසිරුණා. වර්තමාන පවුල අනිවාර්යයෙන් සැලසුම් සහගත විය යුතුයි. ආර්ථිකයට, සමාජයට වගේ ම පවුලටත් සැලසුම අත්‍යවශ්‍ය දෙයක්. සැලසුම් සහගතබවක් තිබේ නම් ගබ්සාව පිළිබඳ ප්‍රශ්නය පැනනගින්නේ නැහැ. පවුල් සැලසුම ඔස්සේ අපට ගබ්සාව නම් ප්‍රශ්නය විසඳාගන්නට පුළුවන්. අපේ රට වැනි දුප්පත්කම, සංස්කෘතික දුප්පත්කම, නූගත්කම, ආගමික බලපෑම, ලිංගික අධ්‍යාපනයේ ගැටලු ආදිය ඇති පසුගාමී සමාජයකදී මේ සමාජ ගැටලුවලට පිළිතුරු සපයන්නට ඉහත සියලු ක්ෂේත්‍රවල දුප්පත්කම නැති කළ යුතුයි. සංවර්ධනය කියන්නේ භෞතික සංවර්ධනය විතරක් නෙමෙයි. මානව සංවර්ධනයත් සමග සමාජය පාලිත, දියුණු සමාජයක් බවට පත් වෙනවා. එහිදී අවශ්‍ය නම්, සමාජමය හේතු නිසා සැලසුම් නොකළ පිළිසිඳගැනීම් ඇති වන අවස්ථාවලදී ගබ්සා අවශ්‍යතාව පැනනගිනවා නම් එයට නීත්‍යානුකූලව ඉඩ දිය යුතුයි. අයර්ලන්තයේ ජනමත විචාරණයක් තිබුණා, එහිදී ගබ්සාව අනුමත වුණා. එමගින් නවීන තාක්ෂණය ඔස්සේ විකෘති දරුවන් බිහිවීම වළක්වා ගන්නටත් පුළුවන්. එවැනි දරුවන් බිහිවීම සමාජයට, මව්පියන්ට බරක්. මවට වේදනාවක්. දයාවෙන් පිරුණු ඇත්ත මාතෘත්වයෙන් පිරුණු සමාජයක් බිහිකරන්නට අවශ්‍ය නම්, සැලසුම්සහගත, අවශ්‍ය නම් ගබ්සාවත් නීත්‍යානුකූල කළ තත්වයකට යා යුතු තමයි අපේ දේශපාලන දැක්ම.”

2019-07-28

කුලියාපිටියේ එච්.අයි.වී. සිද්ධිය හා දිළිඳුකම නැතිකිරීමේ වැරදි උපායමාර්ගවල ප්‍රතිඵල

විනීතා එම්. ගමගේ ලංකාදීප පුවත්පතට ලියූ පහත උපුටා දක්වා තිබෙන වාර්තාව දිළිඳුකම නැතිකිරීම සඳහා අනුගමනය කරනු ලබන උපායමාර්ගවල වරද ඇසට ඇඟිල්ලෙන් ඇන පෙන්වා දෙන අවස්ථාවක්.
ප්‍රසිද්ධ උපමා කතාවකට අනුව ඔබ කළ යුත්තේ බඩගින්නේ ඉන්නා පුද්ගලයකුට මාළුවකු දීම නොව බිලීපිත්තක් දීමයි.
මෙම සිද්ධියේදී සිදු වුණේ අසාධාරණයට ලක් වුණ දරුවාට හා මවට සියලු වියදම් දරන්ට විවිධ පුද්ගලයන් හා සංවිධාන ආදිය විසින් භාරගැනීමයි.
එච්.අයි.වී. ආසාදිත පුද්ගලයකු යනු සමාජ වෛරයට මෙන් ම අනුකම්පාවට ද ලක් විය යුතු අයෙකු නොවෙයි. නිසි පරිදි ප්‍රතිකාර ගන්නා එච්.අයි.වී. ආසාදිතයකු කියන්නේ දියවැඩියා රෝගියකු වැනි රෝගයත් සමග ජීවත් වන කෙනෙක්. එම පුද්ගලයාට සාමාන්‍ය ජීවිතයක් ගතකිරීමේ හැකියාව තිබෙනවා.
මෙම සිද්ධියේදී මෙම කාන්තාව වෙනුවෙන් කළ හැකිව තිබුණේ ඇයට රැකියාවක් ලබාදීම මිස ඇය පුණ්‍යාධාරවල යැපුම්කාරියක බවට පත් කිරිීම නොවෙයි. දැන් වුණත් අවශ්‍ය එයයි.
ලංකාවේ දිළිඳුකම නැතිකිරීම සම්බන්ධයෙන් කාලයක පටන් ආණ්ඩු විසින් කරමින් තිබෙන්නේ විවිධ සහනාධාර සැපයීමයි. නිවාස, ඉඩම්, ආහාර, ඇඳුම් ආදිය දුන්නත් ඇතැම් පවුල් දිළිඳුභාවයෙන් ගොඩඑන්නේ ම නැත. හේතුව, ඔවුන් යැපුම් මානසිකත්වයේ ගොදුරු බවට පත්කිරීමයි.
මෙම තත්වය ම ගොවීන් හා රජයේ සේවකයන් සම්බන්ධයෙන් ද අදාළ ය.

කුලියාපිටිය දරුවාට යළි පාසල් ගමන අහිමි වෙයි


(විනීතා එම් ගමගේ)
මවට ඒඞ්ස් රෝගය වැළඳී ඇතැයි පාසලෙන් ප‍්‍රතික්ෂේප වූ විට මධ්‍යම පළාතේ පාසලකට ඇතුළත් කරගනු ලැබූ කුලියාපිටියේ දරුවාට යළි පාසල් ගමන අහිමිවී ඇතැයි ලංකා ගුරු සංගමය කියයි.
සිසුවාගේ මව මධ්‍යම  පළාතේ එම ජනප‍්‍රිය පාසල අසල නිවසක් කුලියට ගෙන සිසුවා සමඟ නවාතැන් ගෙන සිටි අතර ඒ සඳහා නිවාස කුලිය වන රුපියල් 15,000 ගෙවා තිබුණේ ප්‍රධාන පෙලේ සමාගමක් විසිනි.
එම සමාගම විසින් මේ වනවිට එම මුදල ගෙවීම නවතා දමා ඇති බැවින් එය අහිමි වීමෙන් යළි ඔවුන් කුලියාපිටියට ගොස් ඇති බවත් මේ නිසා සිසුවාගේ පාසල් ගමන නැවතී ඇති බවත් ලංකා ගුරු සංගමයේ ලේකම් ජෝෂප් ස්ටාලින් මහතා පැවැසීය.
ඉංග‍්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් 9 වසරේ අධ්‍යාපනය ලැබු එම සිසුවා දක්ෂ සිසුවෙක් බවත් ඔහුගේ අධ්‍යාපනය කඩාකප්පල් වීමට ඉඩ නොදිය යුතු බවත් පෙන්වා දුන් ගුරු සංගම් ලේකම්වරයා අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයා මැදිහත්වී වහා යම් පියවරක් ගත යුතු යැයි ද කීය.
කුලියාපිටිය විදුහලක ඉගෙනුම ලබමින් සිටි මෙම සිසුවා 2016 වසරේ දී අර්බුදයකට ලක්ව පාසල් ගමන නවත්වනු ලැබූයේ ඔහුගේ මව එච් අයි වී ආසාදිත කාන්තාවක් බැවින් දරුවා පාසලට එවීමෙන් තම දරුවන් අවදානමක වැටෙන බවට මව්පියන් දැඩි විරෝධතා දැක්වීම හේතුවෙනි.
පසුව ඔහුට පාසලක් ඉල්ලා ඔහුගේ මව කුලියාපිටිය අධ්‍යාපන කාර්යාලය ඉදිරියේ උපවාසයක් ද ආරම්භ කළ නමුත් කුලියාපිටිය අධ්‍යාපන කලාපයේ එම සිසුවාට පාසලක් ලැබුණේ නැත. 
මෙසේ පාසලක් අහිමිවීම පිළිබඳව මාධ්‍යයෙන් අනාවරණය වූ අවස්ථාවේ මධ්‍යම පළාතේ ජනපි‍්‍රිය විදුහලක් මෙම සිසුවා භාරගත් අතර ඔහුට එදිනෙදා වියදම් සියල්ල විවිධ පුද්ගලයෝ බාරගත්හ. මේ වනවිට එසේ භාරගත් බොහෝ දෙනෙක් බාරගත් දේ අමතක කර ඇති බව ද ස්ටාලින් මහතා පැවැසීය.
කෙසේ වෙතත් මේ සම්බන්ධව අධ්‍යාපන අමාත්‍ය අකිල විරාජ් කාරියවසම් මහතා වෙත දැනුම් දී මෙම ප‍්‍රශ්නයට මැදිහත් වන්නැයි ඉල්ලා සිටි බව ද ලේකම්වරයා සඳහන් කළේය.

2019-07-25

ලංකාවට තවත් තරුණ සංහාරයක් දරාගත හැකි ද?

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

ලංකාවේ මෑත ඉතිහාසය දෙස බලන විට තරුණ සංහාර සිදු වූ යම් රටාවක් හඳුනාගත හැකි ය. 
1971, 1989 සහ 2009 වසරවලදී රටේ දැවැන්ත තරුණ සංහාර සිදු විය. 1971 හා 1989 සංහාර පිළිබඳ නිල සංඛ්‍යාලේඛන නැත. තිබෙන තක්සේරු පක්ෂපාතිත්වය අනුව කළ ඒවා ය. එහෙත්, සංහාරයන්හිදී මරා දමන ලද තරුණ පිරිස 10,000කට වැඩි යයි පහසුවෙන් අනුමාන කළ හැකි ය. උතුරේ කැරැල්ලෙහි තත්වය තරමක් වෙනස් ය. 2009 යනු තිස් අවුරුද්දක් තිස්සේ සිදු වූ දෙමළ සංහාරය කූටප්‍රාප්තියට පත් වී අවසන් වූ වසර ලෙස සංකේතාත්මක ය. එහිදී සිදු වූ තරුණ සංහාරය දසදහසේ කීපයක් විය හැකි ය.
මෙහිදී අප මෙම සංහාර තරුණ සංහාර ලෙස හඳුන්වන්නේ මෙම කැරැලිවලින් වැඩිපුර මියගියේ තරුණයන් නිසා ය. එසේ ම, එම කැරැලිවලදී එම සංහාර සිදු කළේ තනිකර ම රජය හා හමුදා විසින් යයි අප අදහස් කරන්නේ නැත. කැරැලි ව්‍යාපාර විසින් මරා දමන ලද වැඩි පිරිස ද තරුණයන් ය. උදාහරණයක් ලෙස දෙමළ ඊලාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානය තරගකාරී දෙමළ සංවිධානවල සාමාජික තරුණයන් දහස් ගණනක් මරාදැමුවේ ය.
කැරැලි මර්දනයේදී ක්‍රියාකාරී වූ රජයේ හමුදාවල වැඩි පිරිස ද තරුණයෝ ය. ඔවුන් ද කැරැලි ව්‍යාපාර අතින් ඝාතනයට ලක් වූ අතර, සංහාරයන් ක්‍රියාත්මක කිරීමට දායක ද වූ හ.
මෙම කැරැලි විසින් රටට කරන ලද හානිය අති මහත් ය. එම හානිය ආර්ථිකයට, සමාජ සංවර්ධනයට, අධ්‍යාපනයට, සෞඛ්‍යයට, සංස්කෘතියට වැනි අංශ රැසකට බලපෑවේ ය. වයස් සීමාවකින් තොරව සියලු දෙනාට හානි සිදු වූ මුත්, වැඩි ම හානිය වූයේ තරුණ පරපුරට ය. කැරැලි හේතුවෙන් විශාල තරුණ ජවයක්, නිර්මානශීලිත්වයක් රටට අහිමි විය. ඉතිරි වූ තරුණ ජවය හා නිර්මාණශීලිත්වය ද මොට කර දමන්නට කැරැලි හේතු විය. දස දහස් ගණනක් තරුණයෝ සිය තුරුණු දිවියේ හොඳම කාලය වසර ගණනක් කැරැලි හා පශ්චාත් කැරැලි විපාක වෙනුවෙන් වැය කළ හ. ලංකාව වර්තමානයේදී අත්විඳින බොහෝ පසුගාමිත්වයන්ට තරුණ කැරැලි හා ඒ හා සම්බන්ධ දේශපාලනයන් විසින් ලබා දෙන දායකත්වය සුළුපටු නොවේ.
මෙය ඉතා හොඳින් නිරූපණය වන ක්ෂේත්‍රයක් වන්නේ උසස් අධ්‍යාපනයයි. තරුණ ප්‍රජාවේ අවශ්‍යතාවන් සපිරිය හැකි අන්දමින් උසස් අධ්‍යාපන පද්ධතිය ප්‍රතිසංස්කරණය කරන්නට රජය දිගින් දිගට ම අසමත් වී තිබේ. තවමත් විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය සඳහා සුදුසුකම් ලබන පිරිස අතරින් 70%කට පමණ විශ්වවිද්‍යාල නැත. ඔවුන්ට මව්පියන්ගේ මුදල් වැයකරමින් හෝ වැඩකරමින් මුදල් උපයා ගෙවා හෝ ගුණාත්මක උසස් අධ්‍යාපනයක් ලබාගැනීමට තිබෙන අවස්ථා ප්‍රමාණවත් නැත. උසස් අධ්‍යාපනය සම්බන්ධ රජයේ ක්‍රියාමාර්ග දෙස විශ්වවිද්‍යාල සිසුන් හැම විට ම බලන්නේ සැකමුසු බියකිනි. උසස් අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ සම්බන්ධයෙන් සිසුන් සමග අවබෝධයක් ඇති කරගැනීමට රජයන් ද අසමත් ය. නවක වධය වැනි පසුගාමී, ප්‍ර‍තිගාමී සංස්කෘතීන් විශ්වවිද්‍යාලවල මුල්බැසගෙන තිබේ. ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජ සමානාත්මතාව, ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය මත පදනම් වූ ප්‍රචණ්ඩත්වය, ලිංගික ප්‍රචණ්ඩත්වය, මානව හිමිකම්, කාන්තා අයිතිවාසිකම්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වැනි ඉතා වැදගත් සමාජමය කාරණා රැසක් සම්බන්ධ ඉතා පැහැදිලි නොතකා හැරීමක් නවක වධය තුළ තිබේ. විශ්වවිද්‍යාලවලින් පිටවන පිරිස් මෙම පසුගාමිත්වයන් යළි සමාජයට රැගෙන එති.
ජනගහන ප්‍ර‍වණතා අනුව බැලූ විට ලංකාවට තවත් තරුණ සංහාරයක් දරාගන්නට පුළුවන් ද යන්න සැක සහිත ය. එයට හේතුව ලංකාවේ සිදුවන වේගවත් ජනගහන වියපත් වීමයි. වසර 2030 වන විට ලංකාවේ ජනගහනයෙන් 20%ක් වයස අවුරුදු 60ට වැඩි අයයි. එනම්, සෑම පස්දෙනෙකුගෙන් ම එක් අයෙකු වැඩිහිටියෙකි. මෙසේ වැඩිහිටි ජනගහනය වැඩි වීමට ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ උපතේදී ආයු අපේක්ෂාව ඉහළ යාමයි. ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවකගේ උපතේදී ආයු අපේක්ෂාව වසර 79කි. පිරිමියකුගේ උපතේදී ආයු අපේක්ෂාව අවුරුදු 72කි.
ජනවිකාස විද්‍යාවේ යෙදෙන ජනවිකාස වාසිය නම් සංකල්පය මෙහිදී ඉතා වැදගත් ය. ජනවිකාස වාසිය යනු සිංහල භාෂාවෙන් එතරම් සාකච්ඡා කර ඇති මාතෘකාවක් නොවේ. රොනල්ඩ් ලී හා ඇන්ඩෘ මේසන් විසින් එය අර්ථකථනය කර තිබෙන්නේ මෙසේයි: ජනවිකාස වාසිය යනු සමාජයක් ඉහළ මට්ටමේ උපත් හා මරණ අනුපාතිකයන් සහිත ග්‍රාමීය කෘෂිකාර්මික සමාජයක සිට පහළ මට්ටමේ උපත් හා මරණ අනුපාතිකයන් සහිත නාගරික කාර්මික සමාජයකට සංක්‍ර‍මණය වීමයි.
මෙම සංක්‍රාමීය අවධියේ මුල් අදියරේදී උපත් අනුපාතිකයන් පහත වැටීම නිසා වයස අවුරුදු 15ට අඩු යැපෙන්නන් සංඛ්‍යාව අඩු වෙයි. යැපෙන්නන්ට සාපේක්ෂව ශ්‍ර‍ම බලකාය වේගයෙන් වර්ධනය වෙයි. ඒ නිසා සම්පත් ආර්ථික වර්ධනයට හා සමාජ සංවර්ධනයට යෙදවේ. මේ කාලයේදී සාමාන්‍යයෙන් ඒක පුද්ගල දළ ජාතික ආදායම වේගයෙන් වර්ධනය වෙයි.
එහෙත්, කාලයක් යන විට උපත් අනුපාතිකයේ අඩු වීමේ ප්‍ර‍තිඵල ලෙස ශ්‍ර‍ම බලකාය හැකිළෙන්නට පටන් ගනියි. ඒ සමගම සමාජ සංවර්ධනයේ ප්‍ර‍තිඵලයක් ලෙස ආයු අපේක්ෂාව ද වැඩි වීම නිසා වයස අවුරුදු 60ට වැඩි වැඩිහිටි ජනගහණය වැඩි වෙන්නට පටන් ගනියි. ජනවිකාස වාසිය ක්‍රියාත්මක වන අවධිය ලෙස සැලකෙන්නේ මේ අතරතුර කාලයයි.
1991දී ශ්‍රී ලංකාව මෙම ජනවිකාස වාසි අවධිය තුළට පිවිසියේ ය. 2017 වන විට එම වාසිය අපට අහිමි වීම ආරම්භ වන බව ඇතැම් ජනවිකාස විද්‍යාඥයන් විසින් පෙන්වා දී තිබේ. මේ සම්බන්ධ විවිධ මත තිබේ. කොහොම වුණත්, රටක් ලෙස ලංකාව සිටින්නේ එතරම් පහසු තත්වයක නොවේ.
ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන තරුණ ජනගහණය 22%ක් පමණ වේ. එය ලොව සෙසු බොහෝ රටවල් සමග සාපේක්ෂව ගත් කල අඩු ප්‍ර‍තිශතයකි.  වසර 2030 වන විට ජනගහනයේ වයස 60ට වැඩි වැඩිහිටි ප්‍රතිශතයත්, වයස අවුරුදු 17-29 අතර තරුණ ප්‍රතිශතයත් බොහෝ දුරට සමාන වේ. මෙම තරුණ ජනගහනය වැඩ කරන වියේ සිටින ජනතාව අතර වැදගත් ම කොටස ලෙස සැලකිය හැකි ය. වයස අවුරුදු 15 සහ 59 අතර ජනගහනය රටක ශ්‍රම බලකාය සඳහා සුදුසු ම වයස ලෙස සැලකේ. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගහනය අතර මෙම වයස් කාණ්ඩයේ ප්‍රතිශතය අඩුවෙමින් තිබේ.
ආර්ථික විද්‍යාවේදී NEET (Not in Education, Employment and Training) ලෙස හැඳින්වෙන තරුණ කාණ්ඩය තුළ සිදු කරනු ලබන වෙනස්කම් තරුණයන්ගේ හැකියාවන් පූර්ණ කිරීමේදී ඉතා වැදගත් ය. NEET කාණ්ඩයට අයත් වන වයස අවුරුදු 15-24 අතර ශ්‍රී ලාංකික තරුණ ප්‍රජාව 26.1%ක් විය. එය ගෝලීය සාමාන්‍යය වන 21.8%ට වැඩි ය. මෙම වයසේ කාන්තාවන් අතර මෙම ප්‍රජාව 34.5%කි. පිරිමි අතර අනුපාතිකය වන 17%ට වඩා දෙගුණයක් වැඩි ය. මෙම පිරිස අධ්‍යාපනයේ, රැකියාවල හෝ පුහුණුවක නොයෙදෙති. රටේ විරැකියාව ඉහළ නංවන්නට ද මෙම ප්‍රජාව ඉවහල් වේ. තුරුණු වියේ හොඳම අවධියක සිටින ඔවුන් ඵලදායී වැඩවල නිරත වීම ඉතා වැදගත් ය.
තරුණයන්ගේ ප්‍ර‍ජා සහභාගිත්වය, රැකියා හා අවස්ථා උපයෝගී කරගැනීම යන අංශවලින් ශ්‍රී ලංකාව තවත් ඉදිරියට යා යුතු ය. එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල විසින් පළ කරන ලද ‘20.4 මිලියන්’ නම් ජනගහන ප්‍රවණතා විශ්ලේෂණයේ දැක්වෙන පරිදි ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණ ජනයාගෙන් 71.5%ත් දේශපාලනිකව අක්‍රිය ය. කිසියම් දේශපාලන කටයුත්තක යෙදී සිටින්නේ 1.9%ක් පමණි. වෘත්තීය සමිති කටයුතුවල යෙදී සිටින්නේ 1.3%ක් පමණි. පළාත් පාලනයේ තරුණ සහභාගිත්වය දිරිගැන්වීම සඳහා අපේක්ෂක ලැයිස්තු අතර ලබා දී තිබුණු තරුණ කෝටාව කාන්තා සහභාගිත්වය දිරිගැන්වීම සඳහා කරන ලද ප්‍රතිසංස්කරණ සමග ඉවත් කර දමන ලදී. පසුගියදා manthri.lk වෙබ් අඩවිය විසින් කරන ලද සමීක්ෂණයක ප්‍රතිඵලය අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ වයස අවුරුදු 40ට අඩු මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාව 6.7%ක් පමණි. එයට සාපේක්ෂව පාර්ලිමේන්තුවේ වයස අවුරුදු 60ට මන්ත්‍රීන් ප්‍රතිශතය 35%ක් පමණ වේ.
ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයේදී තරුණ සහභාගිත්වය ඉතා වැදගත් ය. තරුණ කැරැලි ඇති වීම වැළැක්වීමෙහි ලා එය ඉතා වැදගත් ය. එසේම, තරුණයන්ගේ කුසලතා සංවර්ධනය සඳහා අධ්‍යාපනය, වෘත්තීය පුහුණුව වැනි අංශවල කරනු ලබන ආයෝජනවල වටිනාකම ද ඉතා ඉහළ ය. අප විසින් ඉහත දක්වන ලද කරුණු අනුව අප තර්ක කරන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගහන ප්‍රවණතා අනුව තවත් තරුණ සංහාරයක්, කැරැල්ලක්, යුද්ධයක් දරාගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවට බැරි ය. එහෙයින් එවැන්නක් වළක්වා ගැනීම සඳහා ගත හැකි පියවර කෙතරම් මිළ අධික වුව ද ඒ සම්බන්ධයෙන් නිර්ලෝභී විය යුතු ය.
(Photo by Robert Nickelsberg/Getty Images)

2019-07-24

කිරි දීමෙන් සැනසීම ලැබේ ද?

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

මෙම සටහන තබන මා ද තරබාරු ය. උසට අනුපාතිකව බර වැඩි ය. උදරය වැඩී ඇත. මගේ රැකියාව ද මෙම තත්වයට හේතු වී තිබේ. මුළු රැකියා කාලය ම පරිගණකයක් ඉදිරිපිට හෝ රැස්වීම්වල වාඩි වී සිටීමට සිදු වී තිබේ. රැකියාවට ඒමට සහ යාමට දවසේ ඉතිරි කාලයෙන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් වැය වේ. ව්‍යායාමයක් කරන්නට කාලය නැත. මෙම තත්වය ගැන ගැඹුරින් සිතා බලා ඇති මා දැන් රැකියාවේ වෙනසක් සම්බන්ධයෙන් තීරණයක් ගෙන තිබේ. ජීවිතය යනු මුදල් නොවේ. හොඳ වැටුපක් දුන් පළියට බෝ නොවන රෝගයකුත් භාරගන්නට අවශ්‍ය නැත. හවසට බයිසිකලයක් පදින්නට, විනෝදාංශයක් වෙනුවෙන් කාලය යොදවන්නට බැරි ජීවිතයක මුදලින් ඵලක් නැත. මම කොළඹින් ආපසු ගමට යන්නෙමි. බහුවිධ වෘත්තීය කුසලතා ඇති පුද්ගලයකු නිසා වයස අවුරුදු 50 පසු වීත් මට මොනවා හෝ කර ජීවත් විය හැකි ය. අනෙක, කලාගාර වැනි ගෙවල් හදන්නට හෝ සුපිරි වාහන මිළ දී ගන්නට හෝ මගේ දරුවන් ලවා ලෝකය අත්පත් කරගන්නට හෝ මට සිහින නැත. ණයත් නැත. බයත් නැත. හැබැයි ඉතින් ලෙඩක් දුකක් වුණොත් මැරෙන්නට වෙන්නේ ආණ්ඩුවේ ඉස්පිරිතාලෙක අගුවක ය. එය අපේ පොදු උරුමයයි.
මා ගැන මෙම පම්පෝරිය මා ගැසුවේ තරබාරුකම ගැන කතා කරන්නට ය. ඒ සමග ම ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ ජනාධිපතිවරණ කිරි වීදුරුවට මගේ විරෝධය පළ කිරීමට ය.
ළමයින් යනු සංවේදී විෂයකි. ළමයින්ට දෙන කිරි වීදුරුවටත් විරුද්ධ වෙනවා යයි ආඩාපාලි කියන්නට ඔබට පුළුවන. ඇතැම් ළමයින්ට කිරි වීදුරුව මහමෙරක් බව ඇත්ත ය. ළමයින් අතර තෝරාගත් ළමයින්ට පමණක් කිරි දෙන්නට බැරි ය. යම් වයස් කාණ්ඩයක සියලු දෙනාට දිය යුතු ය. ලක්ෂ හයක් පාසල් දරුවන්ට කිරි වීදුරුව ලැබෙන්නේ එහෙයිනි. මගේ දරුවන්ට පෝෂණ ඌනතා නැත. කිරි වීදුරුව ලැබුණු මගේ දරුවා එය පානය කර නිවසින් රැගෙන ගිය එළවළු, පලා, ප්‍රෝටීන් සහිත කැකුළු බත් පෙට්ටිය ආපසු රැගෙනවිත් තිබිණි. අපට තිබෙන ප්‍රශ්නය එයයි.
ළමා මන්දපෝෂණය පිළිබඳ බරපතල ප්‍රශ්නයක් ද තිබෙන බව ඇත්ත ය. විශේෂයෙන් ම වතුකරය, නාගරික වතු, පිටිසර ගම් ආශ්‍රිත පාසල්වල එය අධික ය. මන්දපෝෂණය හැමවිට ම ඇති වන්නේ කන්න නැතිකම නිසා ම නොවේ. පහසුවෙන් සොයාගත හැකි පෝෂ්‍යජනක ආහාර කන්නට පිරිය නැතිකම ද එක් හේතුවකි. එයට හේතුව, රූපවාහිනීවලින් සංගක්කාරලා වැනි ජාතික වීරයන් විසින් ප්‍රවර්ධනය කරන ලද දහජරාවයි. අනෙක් කාරණය වන්නේ ටියුෂන් තරගකාරිත්වයයි. පන්තිවලට ළමයින් ඇදගෙන දිවීමට මුල් තැන දී තිබෙන අම්මලාට ළමයින්ට හරියට කන්නට දෙයක් හදා දීමේ වැදගත්කම තේරෙන්නේ නැත.
ළමයින් හරකුන්ගේ කිරි බීම අත්‍යවශ්‍ය නැත. හරක් කිරි තරමක් දුරට ඇබ්බැහිකාරකයකි. පසුගිය සමයේ එක්තරා වෙළඳ දැන්වීමක බේබද්දාගෙන් බිඳගත් කිරිබද්දා යන වචනය යොදාගන්නා ලදී. කිරිබද්දන් හැදීමෙන් අවසානයේදී වාසිය ලැබෙන්නේ කිරිපිටි ආනයන සමාගම්වලට ය. කිරිපිටි කියා කෘත්‍රිම කිරි එවන සමාගම්වලට ය. දේශීය කිරි ගොවියාට ද වාසි තිබෙන්නට පුළුවන. එහෙත්, ලංකාවේ කිරි ගොවිතැන තිබෙන්නේ වර්ධනයක නොවේ. හරකුන්ට කන්නට කියා ගෙනැවිත් බෝ කළ ගිනි ග්‍රාස් අපේ ගම්වල වසංගතයක් වී තිබේ. හරකුන් හැදීමට ඉඩම් නැතිකම, ත්‍රිරෝද රියක් පදවන එක ඊට වඩා පහසු ආදායම් මාර්ගයක් වීම වැනි හේතු මත මේ තණකොළ කන්නට කකුල් හතරේ එක හරකෙකුවත් දැන් අපේ ගමේ නැති බව ඔබ දන්නවා ද?
ශ්‍රී ලංකාවේ තරබාරුකම බරපතල ප්‍රශ්නයකි. එය බෝ නොවන රෝග සමග සම්බන්ධ ය. ළමා ස්ථුලභාවය අනාගත පරම්පරාවල ආයු අපේක්ෂාව ද අඩු කළ හැකි බව විශේෂඥයෝ පෙන්වා දෙති.
ප්‍රෝටීන් ඌනතා ඇති අයට කිරි බීම නරක නැත. මස් කෑම ඊට වඩා හොඳ ය. ප්‍රෝටීන් යහමින් කන අය අතර පලතුරු, එළවළු කෑම අඩුකම පිළිබඳ ගැටලු තිබේ. ලංකාවේ පලතුරු මිළ ඉතා අධික ය. ගුණාත්මකභාවය පිළිබඳ ගැටලු ද තිබේ.
මේ සියල්ලට ම වඩා පාසල්වල තිබෙන බරපතල ම ගැටලුව දරුවන් ප්‍රමාණවත් තරම් ක්‍රීඩාවට යොමු නොවීමයි. නොගැලපෙන සුදු නිල ඇඳුමේ සිට ම ප්‍රශ්න ඇත. පාසල්වල ක්‍රීඩා පහසුකම් සංවර්ධනය කළ යුතු ය. එසේ ම, ක්‍රීඩා සම්බන්ධයෙන් ගුරුවරුන්ගේ, මව්පියන්ගේ, දරුවන්ගේ ආකල්ප ද සංවර්ධනය කළ යුතු ය.
ලංකාවේ කොළඹ කේන්ද්‍ර කරගෙන ජීවත් වන දේශපාලකයන්, නිලධාරීන්, මාධ්‍යකරුවන්, විද්‍යාර්ථීන්, පර්යේෂකයන්, සිවිල් සමාජය, විප්ලවවාදීන් ආදී බොහෝ දෙනෙකුට මහජනතාව සමග ජීවත් වී ලබාගන්නා සහභාගිත්ව නිරීක්ෂණ පිළිබඳ ගැටලු තිබේ. ඒ නිසා ඔවුන්ට බොහෝ ප්‍රශ්නවල යට තලය ස්පර්ශ වන්නේ නැත. මේ සියලු දෙනා මතුපිට ජනප්‍රියත්වය පසුපස හඹා යන්නේ ඒ නිසා ය. පෝෂණ යට තලය ද සංකීර්ණ ගැටලු රැසකින් සමන්විත ය.
කිරි දීමෙන් සැනසීම ලැබෙන්නේ නැතැයි අප කියන්නේ ඒ නිසා ය.

2019-07-22

ප්‍රචණ්ඩත්වයට දිරි දෙන බව කියන අල් කුර්ආන් අදහන මුස්ලිම් ජනයා සහ සාමය

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ (2019 ජුලි 21 ලංකා පුවත්පතේ පළ විය)

අල් කුර්ආනයේ ඇතැම් පාඨ මගින් මුස්ලිම් නොවන සෙසු ආගමිකයන්ට එරෙහිව යුද්ධය, ප්‍ර‍චණ්ඩත්වය, ඝාතනය හා හිංසනය දිරිගන්වන බව උපුටාගැනීම් සහිතව සිංහල බලවේග විසින් පසුගියදා පෙන්වා දෙන ලදී. සාමය, සංහිඳියාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අය පවා එයින් කම්පනයට පත් වූ බවක් පෙනිණි.
පහත දැක්වෙන්නේ එවැනි ෆේස්බුක් පිටුවකින් උපුටා ගත් කුරාණ වාක්‍ය කිහිපයකි:
කුරානය: 8.60. ඔවුන්ට විරුද්ධව ඔබගේ උපරිම ශක්තිය යොදා, අල්ලා දෙවියන්ගේ සතුරන් හා ඔබගේ සතුරන්ගේ හදවත් ත්‍රස්ත කිරීම සඳහාද, එ‍මෙන්ම ඔබ නොදන්නා, නමුත් අල්ලා ‍දෙවියන් දන්නා තවත් අය ත්‍රස්ත කිරීමටද, හැකි පමණ ආවුද රැස් කරන්න.
කුරානය: 8.65. ඕ මුහම්මද්!විස්වාශකරුවන් සටනට අවදිකරන්න. ඔබ අතර නොසැ‍ලෙන හා ඉවසී‍මෙන් යුක්ත 20 ‍දෙනකු සිටී නම් ඔවුන් 200 ‍දෙනකු පරාද කරනු ඇත. සිය‍දෙ‍නෙකු සිටී නම් ඔවුන් 1000ක අවිස්වාශවන්තයින් පරාද කරනු ඇත.
කුරානය 9.5. තහනම් මාසය (උපවාස මාසය) පසුවුනු විට, අ‍දේවවාදීන් දුටු තැන මරන්න. සියලු උපක්‍රම යොදා ඔවුන් කොටු කරන්න, ඔවුන් ගැවසෙන තැන්වල සැංගී සිටින්න, ඔවුන් සිරභාරයට ගන්න.
කුරානය: 9.29. අල්ලා දෙවියන් හා අවසාන දිනය විස්වාශ නොකරන්නවුන් සමඟ සටන් කරනු, ඔවුන් අල්ලා දෙවියන් හා මුහම්මද් විසින් තහනම් කළ දේ පිළිනොගන්නෝ වෙත්. එමෙන්ම සත්‍ය වූ ආගම පිළිගන්නෝ නොවෙත්. ඔවුන් පුස්තකයන් අදහන්නන් වුවත් (ක්‍රිස්තියානි සහ යුදෙව්), යටයත් භාවයට පත්වන තුරු හා ඉතා කැමැත්තෙන් ජිzසා බද්ද ගෙවන තුරු සටන් කරනු. (ජිzසා : මුස්ලිම් රටවල වාසය කරන මුස්ලිම් නොවන අය අනිවාර්‍යයෙන් ගෙවිය යුතු බද්ද)
කුරානය: 9.39. ඔබ (ජිහාද්) සටනට නොයන්නෙහි නම්, අල්ලා දෙවියන් ඔබට ඉතා තදබල දඩුවම් දෙනු ඇත. ඔබගේ ස්ථානයට අනෙක් අය පත් කරනු ඇත.
අප්‍රේල් 21 ප්‍ර‍හාර දියත් කළ ඉස්ලාම් අන්තවාදී සංවිධාන අනිවාර්යයෙන් ම මෙම පාඨ මේ අන්දමින් ඇදහූ පිරිසක් බවට සැක නැත. අල් කුර්ආනයේ එසේ තිබේ නම්, ඒවා අනුගමනය කරන පිරිස් ද සිටී නම් දැන් ඉතින් ඉස්ලාම් නොවන සෙසු ජනයා මුස්ලිම් ජනයා සමග සාමයෙන් ජීවත් වන්නේ කෙසේ ද යන ප්‍ර‍ශ්නය හා බිය ජනිත වීම සාධාරණ ය. එම සැකය දුරුකිරීමේ වගකීම මූලිකව ම මුස්ලිම් සමාජය වෙත පැවරේ. සමස්ත මුස්ලිම් සමාජය ම ප්‍රචණ්ඩ ද? ඔවුන් සිටින්නේ සෙසු ජනයා ආක්‍රමණය කරන්න ද?
මෙකී කරුණු පැහැදිලි කරමින් සාමය හා සංහිඳියාව වෙනුවෙන් වැඩ කරන මුස්ලිම් කණ්ඩායමක් විසින් පළ කරන්නට සූදානම් කරමින් තිබෙන කෘතියක් සංස්කරණය කිරීමේ වගකීම මා හට පසුගියදා පැවරිණි. එය රසවත් අත්දැකීමක් වූ අතර, පහත සටහන තබන්නේ එම අධ්‍යයනයෙන් කරුණු උපුටා ගනිමිනි. ඒ වෙනුවෙන් ‘අල් කුර්ආනය ප්‍රචණ්ඩත්වයට පොළඹවන්නේ ද?’ යන ග්‍ර‍න්ථය සම්පාදනය කළ උස්තාද් එම්.ඒ.එම්. මන්සූර් මහතාටත්, එය ප්‍ර‍කාශයට පත් කළ මිෂ්කාත් පර්යේෂණ ආයතනය අංක 25, විහාර මාවත, කොළොන්නාව ලිපිනයේ මිෂ්කාත් පර්යේෂණ ආයතනයටත් ස්තුතියි.
අල් කුර්ආනයේ ප්‍රචණ්ඩත්වය පොළඹවන අදහසට සාපේක්ෂව ඇති පාඨයන් පමණක් සැලකිල්ලට ගෙන යුද්ධය පිළිබඳ අල් කුර්ආනයේ දැක්ම ඉදිරිපත් කිරීම වැරදි ක්‍රමවේදයක් බව ද එසේ කිරීම පර්යේෂණ ආචාරධර්මයන්ට ද පටහැනි බව ද උස්තාද් එම්.ඒ.එම්. මන්සූර් පෙන්වා දෙයි.
අල් කුර්ආනය යනු තම ප්‍රතිපත්තිය සමාජගත කිරීම සඳහා අවුරුදු 23ක දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ අල්ලාහ් දෙවිඳුන්ගෙන් මුහම්මද් නබිතුමා වෙත වරින් වර පහළ කරන ලද්දකි.
අල් කුර්ආනයේ කිසිදු පරිච්ඡේදයක් ඒවායේ මාතෘකා විශ්ලේෂණාත්මකව ඉදිරිපත් කරන්නේ නැත. එබැවින් යම් කරුණක් සම්බන්ධයෙන් අල් කුර්ආනයේ ප්‍රතිපත්තිය විශ්ලේෂණය කළ යුතු හොඳම ක්‍රමය වන්නේ වන්නේ නම්, විවිධ පරිච්ඡේදවල ඒ සම්බන්ධයෙන් සඳහන් වී තිබෙන වාක්‍ය එක්කොටගෙන විශ්ලේෂණය කිරීම ය. එසේ නොමැතිව, යම් කරුණක් සම්බන්ධයෙන් අල් කුර්ආනයේ යෙදෙන වාක්‍යයක් හෝ වාක්‍ය කීපයක් වෙන් කර ගෙන විශ්ලේෂණය කිරීමෙන් අල් කුර්ආනය විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන සැබෑ ප්‍රතිපත්තිය පැහැදිලි කිරීම අවබෝධ කරගත නොහැකි ය. එසේම, එමගින් වැරදි වැටහීම් ද ප්‍රචාරය කරනු ලැබේ.
ප්‍රචණ්ඩත්වයට පොළඹවන බවට  අර්ථ දක්වා ඇති  අල් කුර්ආනයේ පාඨ ගැඹුරින් සැලකිල්ලට ගෙන ඒවා පහළ වූ සන්දර්භයන්, පසුබිම, පරිසරය, සමාජ වාතාවරණ යනාදී කරුණු අනුව ඒවා විග්‍රහ කරගත යුතු ය.
යුද්ධය කෙරෙහි නැඹුරුවක් දක්වන පාඨ කිහිපයක්  අල් කුර්ආනයේ සඳහන් වී ඇතැයි කියන අදහස කිසිවිටෙක ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි බව උස්තාද් එම්.ඒ.එම්. මන්සූර් ඉතා පැහැදිලිව පවසයි. පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදයෙහි එම පාඨ පහළ වීමට හේතු වූ සමාජීය, මානුෂීය, මානසික ආදී කරුණු මත ඒවා සාධාරණීකරණය වූ පසුබිම මෙම කෘතියෙහි පෙන්වා දෙනු ලැබේ.
“ජිහාද් යන යෙදුම අල් කුර්ආනයෙහි සහ සුන්නාවෙහි සඳහන් වන අන්දමට ඉතා පුළුල් සංකල්පයකි. ආයුධ සන්නද්ධ අරගලය යනු එම සංකල්පයෙහි ඉතා කුඩා කොටසක් පමණි. ඉස්ලාමයෙහි මූලික පදනම වන්නේ සාමය හා සමගියයි. යුද්ධය යනු ව්‍යතිරේඛයක් හෙවත් සාමය හා සමගිය මුළුමනින් ම අසාර්ථක වූ විට පැනනගින දෙයක් පමණි.” – උස්තාද් එම්.ඒ.එම්. මන්සූර්, ‘අල් කුර්ආනය ප්‍රචණ්ඩත්වයට පොළඹවන්නේ ද?’, මිෂ්කාත් පර්යේෂණ ආයතනය – 2019
මෙම කෘතිය විසින් පෙන්වා දෙනු ලබන පරිදි, කුර්ආන් වැකි පහළ වූ සංදර්භය වැදගත් ය. මතභේදයට තුඩු දී තිබෙන යුද්ධය දිරිගන්වන කුර්ආන් පාඨ පහළ වී තිබෙන්නේ මුස්ලිම්වරුන්ට තම පැවැත්ම වෙනුවෙන් ආක්‍රමණිකයන්ට එරෙහිව සටන් කරන්නට සිදු වූ වකවානුවල ය. අවුරුදු 13ක දීර්ඝ කාලයක් තුළ මක්කමෙහි ඔවුන්ට ඇති වූ තාඩන, පීඩන දරාගත නොහැකිව ඔවුන් මදීනාවට ගිය විට අරාබීහු නැවත ඔවුන් ආක්‍රමණය කළ හ. පසු කලෙක, එම වකවානුවේ ලෝකාධිපත්‍යය දැරූ රෝමවරුන් සමග ද යුදවැදීමට ඔවුන්ට සිදු විය. එසේම, ඉස්ලාම් රාජ්‍යය ස්ථාපිත වූ පසුව ද ඔවුන්ට ගෝත්‍රික ජනකොටස්වල තර්ජනවලට මුහුණ දෙන්නට සිදු විය. මෙවැනි රණකාමී වැකි පහළ වූයේ එම වකවානුවේ තිබුණු සංදර්භය තුළ මුස්ලිම්වරුන් ආත්මාරක්ෂක යුද්ධයට දිරිගන්වන්නට ය.
නිදසුනක් ලෙස, ආත්ම ආරක්ෂාව සඳහා සන්නද්ධ අරගලයකට යාමට අල් කුර්ආනය අවසර දී ඇති බව පැහැදිලිව විදහා දක්වන අල් කුර්ආන් පාඨයක් පහත දැක්වේ. “නුඹලාව පිටුවහල් නොකළවුන්ටද යහපත කිරීම හා යුක්තිගරුකව කටයුතු කිරීමෙන් අල්ලාහ් නුඹලාව වළක්වන්නේ නැත. අල්ලාහ් යුක්තිගරුකව කටයුතු කරන්නන්ව ප්‍රිය කරන්නේහුය. (පරි60:08)’
ඊළඟ වැකියෙන්  කවරෙකු සමග සටන් කළ යුතු ද යන්න ඉතා පැහැදිලිව සඳහන් කරයි. ‘සැබවින්ම අල්ලාහ් නුඹලාව වළක්වන්නේ ධර්මය හේතුවෙන් නුඹලා හා සටන් කළ හා නුඹලාව නුඹලාගේ නිවාසවලින් පිටුවහල් කිරීමට සහයෝගී වුවන් සමග මිත්‍රත්වයක් පවත්වාගැනීමට යි. එසේ මිත්‍රත්වයක් පවත්වාගන්නන් අසාධාරණය කරන්නන් ය. (පරි60:08)’
සාමය සඳහා අවස්ථාවක් ඇතිවන සැමවිටකදීම යුද්ධයෙන් වළකින ලෙස ද අල් කුර්ආනය ඉල්ලා සිටී.
‘ඔවුහු නුඹලාගෙන් ඉවත් වී නුඹලාට විරුද්ධව සටන් නොකොට නුඹලා වෙත සාමය ඉදිරිපත් කරන්නේ නම්, එවැනි අයට විරුද්ධව යුද කිරීම සඳහා ඔබට අල්ලාහ් අවසර දෙන්නේ නැත. (පරි:04:90)’
‘ඔවුන් (සතුරන්) සාමයට කැමති වේ නම් එවිට නුඹ ද ඊට කැමති වනු. තවද අල්ලාහ් කෙරෙහි සියල්ල බාර කරනු. (පරි: 8:61)’
පහත දැක්වෙන්නේ අල් කුර්ආනයෙහි දැක්වෙන, නිතර උපුටා දක්වනු ලබන අතිශය ප්‍රචණ්ඩත්වයක් මුදාහරින වාක්‍යයකි.
“එබැවින් විශ්වාස කළවුන්ව ස්ථාවර කරවූ. ප්‍රතික්ෂේප කළවුන් සිත් තුළ ම බිය උපදවන්නෙමි. එබැවින් නුඹලා ඔවුන්ගේ බෙලිවලට ඉහළින් පහර දෙනු. තවද සෑම ඇගිලි තුඩක්ම නුඹලා කපා දමනු යනුවෙන් ඔබ දෙවිඳුන් ඔහුගේ සුරදුතයන් හට අණකළ බව ඔබ සිහිපත් කරන්න.” (පරි: අන්ෆාල් 8:12)
මෙය මුස්ලිම්වරුනට එරෙහිව සටන් කළ මක්කා වැසියන්ට  එරෙහිව මුස්ලිම්වරු විසින්  දියත්  කරනු ලැබූ පළමු යුද්ධය සිදු වූ බද්ර් පිටියෙහිදී පහළ වූ වාක්‍යයකි. එම යුද්ධය අතරතුර මුස්ලිම්වරු සෑම අංශයකින් ම දුර්වල වූහ. එවිට ඔවුන්ගේ මුළු සංඛ්‍යාව වුයේ ද 313කි. ඔවුනට එරෙහිව යුද කළ සතුරන්ගේ සංඛ්‍යාව 1000කි. මුස්ලිම්වරුන්ට සිටියේ අශ්වයන් දෙදෙනෙකු පමණි, ඔටුවන් 70ක්, අවි ආයුධ සහ  අනෙකුත් යුද භාණ්ඩ සුළු ප්‍රමාණයක් තිබිණි. සතුරන් හට  අශ්වයන් 100ක් සිටි අතර සන්නාහ 60ක් සහ ඔටුවන් විශාල සංඛ්‍යාවක් සිටිය හ. එවැනි සංදර්භයක් තුළ පහත දැක්වෙන ආකාරයේ පාඨ පහළ වුණේ මුස්ලිම්වරුන් නොවැළැක්විය හැකි වූ යුද්ධයටදිරිගැන්වීමට බව මෙම කෘතියෙහි පෙන්වා දී තිබේ.
විශ්වාසවන්තයින් සටනට පොළඹවනු. ඉවසිලිවන්ත විසි දෙනෙකු නුඹලා අතර සිටිනවා නම් ඔවුන් සතුරන් දෙසිය දෙනෙකු අභිබවා ජයගන්නෝය. සිය දෙනෙකු නුඹලා අතර සිටිනවා නම් ප්‍රතික්ෂේප කරමින් විරුද්ධව සටනට පැමිණෙන දහසක් දෙනෙක්ව අභිබවා ඔවුන් ජය ගනු ඇත. මෙයට හේතුව ඔවුන් අවබෝධය ඔවුන් වටහා නොගන්නා ජන පිරිසක් වීමයි.” (පරි:අන්ෆාල් 08:65)
“සටන් කිරීමට තහනම් කර ඇති ශුද්ධ වූ මාස හතරක් ඉක්ම වූ විට ඔබ සමග සටන් කරන අදේශිකයන්ව නුඹලා දුටු තැන මරා දමනු. තවද ඔවුන්ව වටලා ගනු. ඔවුන් ගැන විපරම් ලබා ගත හැකි, ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් නිරීක්ෂණය කළ හැකි සෑම ස්ථානයකම රැදී සිටින්න.” (පරි:තව්බා:05)
මෙම වගන්තිය තිබෙන පරිච්ඡේදය වන තව්බා, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් වන නබිතුමාණන්ගේ අවසන් කාලයේ හිජ්රි වර්ෂ නවවන වසර අවසානයේදී එතුමාණන්ගේ මරණයට මාස 15 කට පෙර පහළ වූ පරිච්ඡේදයකි. මක්කාව සහ තායිපේ වැනි ප්‍රධාන නගර ඉස්ලාමය සමඟ ඒකාබද්ධ වීමෙන් පසුව, ප්‍රචණ්ඩකාරී සංචාරක ගෝත්‍රිකයන් දිගටම විවිධ තැන්වල සටන් කරමින් සිටිය හ. ඔවුන්ව පාලනය කරගැනීම සඳහා මෙම වැකි කිහිපය පහළ වී ඇත. කෙසේ වෙතත්, මෙම වාක්‍ය සියල්ල එකට ගෙන විමසා බලන විට, මෙම වැකිය ද යුද්ධය පිළිබඳ පෙර පරිච්ඡේදයේ විස්තර කර ඇති ඉස්ලාමයේ මූලධර්මයන්ට අනුකූල වන බව නිරීක්ෂණය කළ හැකි ය. මෙම වැකියට පසුව සඳහන් වන හයවන වැකිය  පහත පරිදි වේ:
අදේශිකයන්ගෙන් කවරෙකු හෝ ආරක්ෂක හේතු මත ඔබ හා සම්බන්ධ වූ විට ඔහුට ආරක්ෂාව ලබා දෙන්න. ඔහුට දෙවියන් වහන්සේගේ වචනවලට සවන් දිය හැකි ය. ඉන්පසු ඔහුව ආරක්ෂා කළ හැකි ස්ථානයකට ගෙන යන්න. (තබ්බා 09:06)
මෙම වැකිය තවදුරටත් පැහැදිලි කරන්නේ මෙයට පෙර සඳහන් වී ඇති වැකිය ඉස්ලාමීය ආගම බලහත්කාරයෙන් පැනවීමට අදහස් නොකළ බවයි.
අවසාන වශයෙන් කරනු ලබන තර්කය වන්නේ මුස්ලිම්වරුන් රාජ්‍යයක් වෙනුවෙන් සටන් කරමින් සිටි සංදර්භයකදී පහළ වූ යුදවාදී වාක්‍ය කිසි සේත් ම, ශ්‍රී ලංකාව වැනි සුළුතර මුස්ලිම් සමාජයකට අදාළ කරගත නොහැකි බවයි. එසේම, ප්‍රචණ්ඩ ස්වරූපයක් තිබෙන අල් කුර්ආන් පාඨ ඒවා යෙදෙන සංදර්භයන්ගෙන් හා ඒවා පහළ වූ ඓතිහාසික පසුබිමෙන් වෙන් කර උපුටා දැක්වීමෙන් සිදුවන්නේ ඒවායේ සැබෑ අරුත වෙනුවට වෙනත් අර්ථයක් මතු වීමයි.

2019-07-21

ඇපලෝ 11න් සඳට ගිය හැටි නෙමෙයි මේ; ගිය මිනිසුන් ආපසු ආ හැටි

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

මිනිසා මුලින් ම සඳ තරණය කර අවුරුදු 50ක් පිරීම වෙනුවෙන් ඒ ගැන බොහෝ දේ ලියැවුණා. බොහෝ කතාවල ලියැවුණේ ගොඩබැසීම පිළිබඳවයි. සඳ මත ගොඩබැස්ස මිනිසා කොහොමද ආපසු ආවෙ? පෘථිවියේ ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් මිදෙන්නට අලි 750කගේ බරටත් වඩා වැඩි බරක් සහිත ඉන්ධන සහිත රොකට්ටුවක් අවශ්‍ය වුණා නම්, චන්ද්‍රයාගේ ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් මිදෙන්නට කොයි තරම් ඉන්ධන ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය ද? ඒ ගමන කොච්චර අමාරු වෙන්නට ඇති ද?
(ලිපිය දැන්වීමෙන් පසු නැවතත්)
Sinhala Tamil English Translations and Content Writing
චන්ද්‍රයාගේ ගුරුත්වාකර්ෂණය පොළවේ ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් අටෙන් පංගුවක්. එසේම, චන්ද්‍රයාට වායුගෝලයක් නැති නිසා ඝර්ෂණයකුත්, ඔක්සිජන් නැති නිසා පිළිස්සී යාමේ අවදානමකුත් නැහැ. ඒ නිසා චන්ද්‍රයා මතුපිටට ගොඩබැසීමත්, ආපසු නික්මීමත් පොළවෙන් පිටත් වීම හා පොළවට ආපසු පැමිණීම තරම් දුෂ්කර නැහැ.
සඳ මතුපිටට කිලෝමීටර් 70ක් ඔබ්බෙන් චන්ද්‍රයා වටා කක්ෂගතව සිටි මයිකල් කොලින්ස් මෙහෙයවූ කොලොම්බියා මව් යානය වෙත නීල් ආම්ස්ට්‍රෝං සහ එඩ්වින් ඕල්ඩ්‍රිං රැගත් ඊගල් ලූනර් මොඩියුලය ආපසු ආවේ කොහොම ද?
රොකට්ටුවලට වායුගෝලයකින් තොර රික්තක අවකාශයකදීත් දහනය වන්නට පුළුවන්. ඒ කොහොම ද? රොකට් එන්ජින් ජෙට් එන්ජින් වගේ දහනය සඳහා අවශ්‍ය ඔක්සිජන් වායුගෝලයෙන් ලබාගන්නේ නැහැ. රොකට් එන්ජින් තුළ ද්‍රව ඔක්සිකාරක තිබෙනවා. ඒ නිසා ඒවාට රික්තයකත් දහනය වී බලය නිපදවන්නට පුළුවන්. ඒ නිසා සඳ මතුපිටදී රොකට්ටුවක් පත්තු කිරීම පිළිබඳ ගැටලුවක් නැහැ.
මෙතනදී ක්‍රියාත්මක වන්නේ නිව්ටන්ගේ තුන්වන නියමයයි. ඒ අනුව, රොකට්ටුව විසින් චන්ද්‍ර මතුපිටට යොදනු ලබන තෙරපුම් බලයට සමාන හා ප්‍රතිවිරුද්ධ බලයක් චන්ද්‍රයා විසින් ද යොදනු ලබනවා. චන්ද්‍රයා ආපස්සට නොයන නිසා රොකට්ටුව ඉදිරියට යනවා. ඒ අනුව, තමයි එය චන්ද්‍රයාගේ ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් මිදී කක්ෂගත වුණේ.
ඊගල් යානය චන්ද්‍රයා මතට ගොඩබසිමින්
චන්ද්‍රයා මතුපිටට ගොඩබසින්නට ගිය ලූනර් මොඩියුලයේ බර කිලෝ 15,103ක්. ඒ අතරින් කිලෝ 8,248ක් ම ඉන්ධන. ආපසු එන විට ඉන්ධන කිලෝ 2,376ක් භාවිතා වුණා. මෙහිදී ඉන්ධන වුණේ ඒරොසයින් 50 ඉන්ධන සහ ඔක්සිකාරකය ලෙස භාවිතා කළ නයිට්‍රජන් ටෙට්‍රොක්සයිඩ්.
සඳගමනට පෙර පැවති පුවත්පත් සාකච්ඡාවකදී නීල් ආම්ස්ට්‍රෝංගෙන් යමෙකු විමසනවා ඔහු එහි ගැන යාමට කැමති පෞද්ගලික දෙයක් තිබේ ද යන්න. ඔහු පිළිතුරු දෙන්නේ මට හැකි නම් මා තව ඉන්ධන ටිකක් ගෙන යනවා ය කියායි. මේ ගමනේදී ඉන්ධන එතරම් වැදගත් වුණා වගේ ම, වැඩිපුර අවුන්සයක තරම්වත් කිසි දෙයක් ගෙන යාමට හැකියාව තිබුණේත් නැහැ.
ආම්ස්ට්‍රෝං කී පරිදි ම ලූනර් මොඩියුලය සඳ මත ගොඩබෑම සඳහා යද්දී ඔහුට ඉන්ධනවල වැදගත්කම දැනුණා. ඇන්ටෙනාවක සැලසුම් දෝෂයක් නිසා ගොඩබැස්වීමේදී අත්‍යවශ්‍ය දත්ත නොමැතිව යානය ගොඩබසින්නට ගියේ අවදානම් සහිත තැනකටයි. මෙහිදී ස්වයං පාලනය අත්හැර නීල් ආම්ස්ට්‍රෝං ම තමයි ලූනර් මොඩියුලය පැදෙව්වේ. නිසල මුහුද ලෙස හැඳින්වුණ ස්ථානයේ යානය ගොඩබැස්වීම සඳහා සුදුසු තැනක් කරා මෙහෙයවද්දී යානයේ බැස්ම සඳහා භාවිතා කළ ඉන්ධන ද අවසන් වෙමින් තිබුණා.
මෙම චන්ද්‍ර තරණයේදී ගොඩබැසීම සාර්ථක වන්නට තිබුණේ 50%ක අවස්ථාවක්.
ඊගල් යානය ආපසු එමින්
සඳ මතුපිට සිට ආපසු පැමිණීම එතරම් නාට්‍යමය ජවනිකාවක් වුණේ නැහැ. හැබැයි, යානයේ විදුලි පද්ධතියක ඇති වූ ගැටලුවක් ඕල්ඩ්‍රිං විසඳා ගත්තේ සාක්කුවේ තිබුණු ෆෙල්ට් පෑනක තුඩක් භාවිතා කරමිනුයි.
සඳ මතට දෙවනුව පා තැබූ ඕල්ඩ්‍රිං දොර වසා දැමීමේදී සැලකිලිමත් විය යුතුව තිබුණු කාරණයක් ඔබ දන්නවා ද? ඒ තමයි දොර වැසීමේදී එය නිවැරදිව වසන එක. පොඩි හෝ වරදක් වුණා නම් එය එළියේ සිට අරින්නට බැරිවෙන්නට ඉඩ තිබුණා.
ඕල්ඩ්‍රිං ඉතිහාසගත වුණ තවත් හේතුවක් තිබෙනවා. ඔහු තමයි සඳ මත මුත්‍රා කළ පළමු මිනිසා. ඇත්තම කියනවා නම්, එහි තිබූ අපාය සදිසි පාළුව නිසා ඔහුට කලිසමේ ම මුත්‍රා ගියා.
(ඡායාරූප: නාසා)

අසත්‍ය පුවත්, වෛරී ප්‍රකාශ හා නීතියේ ගැටලු

වික්ටර් අයිවන්, රමණී මුත්තෙට්ටුවේගම, ලක්ෂාන් ඩයස්, යුධන්ජය විජේරත්න සහ තවත් අය දැක්වූ අදහස්

ගතානුගතික හා නව මාධ්‍ය අවකාශයන්ගේ වෛරී ප්‍රකාශ ලොව පුරාමත් වැඩිවෙමින් තිබේ. වෛරී ප්‍රකාශයක් කියන්නේ කිසියම් පුද්ගලයකුට හෝ ප්‍රජාවකට එරෙහිව වෛරය අවුළුවන ප්‍රකාශයකි.
(ලිපිය දැන්වීමෙන් පසු නැවතත්)
Sinhala Tamil English Translations and Content Writing
ප්‍රංශය, ජර්මනිය, ඔස්ට්‍රේලියාව වැනි රටවල් වෛරී ප්‍රකාශ පිටුදැකීම සඳහා පුළුල් නීති සම්පාදනය කර තිබේ. උදාහරණයක් ලෙස ප්‍රංශයේ පවතින නීති අනුව, වෛරී ප්‍රකාශ පැය 24ක් ඇතුළත ඉවත් කිරීමට සමාජ මාධ්‍ය වේදිකා බැඳී සිටියි.
සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කර ප‍්‍ර‍වර්ධනය කිරීම සඳහා වන ජාත්‍යන්තර බැඳීම්වලට යටත් වෙමින් ශ්‍රී ලංකාව 1980 ජූනි 11 වෙනි දින සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය (ICCPR) අත්සන් කළේ ය.
කේන්ද්‍රීය සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් සනාථ කිරිම සඳහා නීති සම්පාදනය කරමින් 2007 අංක 56 දරණ සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය පිළිබඳ පනත බලාත්මක කරන ලදී.
මෙම පනතේ 3 (1) වගන්තිය අනුව, “කිසි ම තැතැත්තකු විසින් යුද්ධය පැතිරවීම හෝ වෙනස් ලෙස සැලකීමට එදිරිවාදිකම්වලට හෝ ප්‍රචණ්ඩක්‍රියාවලට යොමු කිරීම සංයුක්ත වන ජාතික, වාර්ගික හෝ ආගමික වෛරය සඳහා පෙළඹවීම් නොකළ යුතුය.”
මෙය ඉතා පැහැදිලිව ම වෛරී ප්‍රකාශවලට එරෙහි නීතියකි. එහෙත් එය භාවිතා වන්නේ තෝරාගත් සිදුවීම් සඳහා පමණි. ශක්තික සත්කුමාර සම්බන්ධයෙන් මෙම නීතිය ක්‍රියාත්මක වුව ද, විවෘතව ම වෛරී ප්‍රකාශයක් සිදු කළ අස්ගිරි මහනායක හිමි සම්බන්ධයෙන් කුමන හෝ නීතියක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට ලංකාවේ නීති පද්ධතිය අසමත් විය.
නිදහස් මාධ්‍ය ව්‍යාපාරය විසින් සංවිධානය කරනු ලැබූ “අසත්‍ය පුවත්, වෛරී ප්‍රකාශන හා අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස” මැයෙන් වූ විවෘත සංවාද සභාවක් ජුලි 17 දින ශ්‍රී ලංකා පුවත්පත් ආයතන ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්විණි. නිදහස් මාධ්‍ය ව්‍යාපාරයේ ලේකම් ලසන්ත ද සිල්වා විසින් මෙහෙයවන ලද මෙම සාකච්ඡා සභාවට රාවය උපදේශක කර්තෘ වික්ටර් අයිවන්, මානව හිමිකම් කොමිෂමේ සාමාජිකවරියක වන රමණි මුත්තෙට්ටුවේගම සහ නීතිඥ ලක්ෂාන් ඩයස් අදහස් දැක්වූ හ.
මෙහිදී අදහස් දක්වමින් නීතිඥ ලක්ෂාන් ඩයස් පෙන්වා දුන්නේ සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය පිළිබඳ පනත මෙන් ම වෙනත් මානව හිමිකම් නීති ද රටට හඳුන්වා දෙනු ලැබුවේ ජාත්‍යන්තර බලවේග වැනි බාහිර බලපෑම් මත මිස මානව හිමිකම් රාමුව පුළුල් කිරීම සඳහා රජයට තිබුණු උවමනාවක් නිසා නොවන බවයි. “තුන්වන වගන්තියේ පැහැදිලිව දැක්වෙනවා වෛරී ප්‍රකාශන යනු මොනවා ද කියා. මෙමගින් යුද්ධය ප්‍රවර්ධනය කරන්නට බැහැ. අපේ රටේ 2009 දක්වා යුද්ධය තිබුණා. ඒ කාලයේ යුද්ධය ප්‍රවර්ධනය කිරීමත් තිබුණා. ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමක් සිදු වුණේ නැහැ. මෑතදී පොලිසිය අවබෝධ කරගත්තා මේ පනත තෝරාගත් සිදුවීම් සඳහා යොදාගත හැකි බව. මීට කලින් මේ වෙනුවෙන් යොදාගත්තේ ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනතයි. මාධ්‍යවේදී ජේ.එන්. තිස්සයිනායගම් සිරගත කළේ එමගිනුයි. මේ පනත් දෙක ම යටතේ සැකකරුට ඇප ලබාගැනීම දුෂ්කරයි. ඒත්, ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනතේ තිබුණු මෙම ගැටලුව කෙරෙහි මාධ්‍යවල පවා අවධානය යොමු වුණේ නැහැ. මෙවැනි ම තත්වයක් වින්දිතයන් ආරක්ෂා කිරීමේ පනතේ ද තිබෙනවා. එහිදී සැකකරුවකුට ඇප ලබාගත හැක්කේ අභියාචනාධිකරණයෙන් පමණයි. එහෙත්, ‘ඇප දීම නීතියයි; ඇප නොදීම ව්‍යතිරේඛයකි,’ කියායි ඇප පනතේ 14 වගන්තිය යටතේ සඳහන් වන්නේ.”
මෙහිදී පොලිසිය මෙම නීති භාවිතා කරන ආකාරය ගැටලු සහගත බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ය. එවැනි වැරදි කරන ඇතැම් කොටස්වලට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක නොවන බව ද ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ය. කුමන නීතිය තිබුණත් එහි භාවිතාව නිසි පරිදි සිදුවන්නේ නැතිනම්, නීති තිබුණත්, නැතත් අර්බුදවලට මුහුණ දීමට සිදු වන බවත්, එබැවින් මේ පිළිබඳ සංවාදය ඉතා වැදගත් බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ය.
මෙහිදී වික්ටර් අයිවන් අදහස් දක්වමින් පෙන්වා දුන් කරුණක් වන්නේ ජනමාධ්‍ය අශීලාචාරකම නැති නොකර දේශපාලන තලයේ ගැඹුරු වෙනසක් ඇති කළ නොහැකි බවයි. “දේශපාලන තලය ඉතාම අශීලාචාර විදිහටයි තියෙනව කියලයි හැම කෙනෙක් ම හිතන්නෙ. දේශපාලන තලය නිදහස් කර ගැනීමෙන් ලංකාවට නිදහස ලබා ගන්න පුලුවන් කියලා හිතනවා. ඒත් මම හිතන්නේ එහෙම බැහැ කියලා. ජනමාධ්‍ය දැන් තියෙන අශීලාචාර තත්ත්වයේ ඉන්නා තෙක් ලංකාවේ දේශපාලනයේ ගැඹුරු පරිවර්තනයක් ඇති කරන්න බැහැ. පළමුවෙන්ම ජනතාවගේ අවධානය යොමු වෙන්න ඕනෑ පාර්ලිමේන්තුවටවත්, ජනාධිපතිටවත් නෙමෙයි ලංකාවේ ජනමාධ්‍ය දෙසටයි. මේ ජනමාධ්‍ය ශීලාචාර තැනකට ගන්න ආණ්ඩුවකට බැහැ.”
පුනරුද ව්‍යාපාරය ඔස්සේ රට පුරා පවත්වාගෙන යන සංවාද මාලාවේ අත්දැකීම් ඇසුරින් ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ජනතාව මෙම ප්‍රශ්නය විසඳීම වැඩි කලක් යාමට පෙර සියතට ගන්නා බවයි. “ජනමාධ්‍ය හරි බලවත්. ඒගොල්ලෝ බොහොම විනාශකාරී කාර්යභාරයක් තමයි අද වන විට ලංකාවේ කරමින් ඉන්න‍ෙ.දේශපාලනඥයින්ටත් වඩා ඉතා බිහිසුණු කාර්යයක් කරමින් ඉන්නෙ. ජනමාධ්‍ය ඇත්තටම  ශීලාචාර කරන්න නම් මේ  රටේ මහජනයා ශීලාචාර කරන්න ඕනැ. ජනමාධ්‍ය  ශිලාචාර කිරීමත් සමඟ ලංකාවෙ හැමදේම වෙනස් වෙනවා.  එය මහජනතාවගේ කාර්යයක්. එය ඉතා මෑතකම මහජනයා අතට ගන්නවා කියලා මම පුද්ගලිකව විශ්වාස කරනවා.”
සයිබර් අවකාශය පිළිබඳ කතා කරමින් වික්ටර් අයිවන් පැවසුවේ එය වඩා නිදහස් අවකාශයක් බවයි. එය වැඩි පිරිසකට අදහස් ප්‍රකාශනයට අවස්ථාව ලබා දී තිබෙනමුත් එහි මාධ්‍ය සංස්කෘය සම්බන්ධ ගැටලු ද ඇති බවයි. එහෙත්, එය ප්‍රගතිශීලී ද වන අතර, ප්‍රධාන ධාරාවේ ජනමාධ්‍ය අතනොගසන ඇතැම් කටයුතු වෙනුවෙන් ඔවුන් මැදිහත් වන බව ද ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ය.
මානව හිමිකම් කොමිෂමේ සාමාජිකාවක වන රමණී මුත්තෙට්ටුවේගම මහත්මිය මෙසේ පැවසුවා ය: “පුරවැසි මාධ්‍ය නිසා හැම කෙනෙකු ම මාධ්‍යවේදියකු බවට පත්වෙලා ද යන්න සාකච්ඡා වෙනවා. සම්ප්‍රදායික මාධ්‍යවේදියාට තිබෙන ආරක්ෂාවවත් පුරවැසි මාධ්‍යවේදියාට නැහැ. නව මාධ්‍ය අලුත්. තව අවුරුදු දහයකින් එය කොහේ තිබෙයිද දන්නේ නැහැ. අපි බලන්න ඕනැ සමාජය කොහේ තියෙයි ද කියලා. මෙහි අලුත් දෙයකුත් නැහැ. වෙනස පැහැදිලිත් නැහැ. මේ අතර ව්‍යාජ ප්‍රවෘත්ති විතරක් නෙමෙයි, ව්‍යාජ හැඳිනුම් පවා භාවිතා වෙනවා. ඒත්, මිනිසුන් ඒවාත් පිළිගන්නවා. ඇයි මිනිසුන් ඒවා පිළිගන්නෙ? මේ විදියට ගිහින් තව ටික කාලෙකින් මාධ්‍ය සියල්ල ගැන විශ්වාස නැතුව ගියාම මිනිසුන් තමන් ම ඔහේ ප්‍රවෘත්ති හුවමාරු කරගන්න පටන් ගනීවි. “

යුධන්ජය විජේරත්න
ව්‍යාජ අනන්‍යතා පිළිබඳ පසුගියදා අද දෙරණ-24 රූපවාහිනියේ ගෙට් රියල් වැඩසටහනේදී ලේඛක සහ මහා දත්ත පිළිබඳ පර්යේෂක යුධන්ජය විජේරත්න අදහස් දක්වමින් පැවසුවේ මෙම ව්‍යාජ අනන්‍යතා සහ නිර්නාමිකත්වය අහෝසි කිරීමට නොහැකි බවයි. එසේ කරන්නට අවශ්‍ය වී නම් එය අන්තර්ජාලයේ ආරම්භක යුගයේදී කළ යුතුව තිබුණු බවයි. දැන් එක් මාධ්‍ය වේදිකාවක් විසින් ව්‍යාජ අනන්‍යතා අහෝසි කරන්නට පියවර ගතහොත්, තරගකාරී වෙනත් මාධ්‍ය රැසක් එයට වහා ඉඩ සලස්වන බවයි. අනෙක් පැත්තෙන්, නිර්නාමිකත්වයේ අයිතිය මාධ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයන් විසින් ඉල්ලා සිටින තත්වයක් බව ද ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ය.
ඉහත කී සංවාද සභාවේ සිටි මාධ්‍යවේදීන් වූ සුනන්ද දේශප්‍රිය, තරිඳු ජයවර්ධන හා නිමල් අබේසිංහ විසින් වෛරී ප්‍රකාශ හා ව්‍යාජ පුවත්වලින් සිදු වන හානි සම්බන්ධයෙන් මානව හිමිකම් කොමිෂමේ මැදිහත්වීම ප්‍රශ්න කරන ලදී. යම් වරදක් සිදු වන විට ඒ සම්බන්ධයෙන් මානව හිමිකම් කොමිෂමට මැදිහත් වීම සඳහා පැමිණිල්ලක් අවශ්‍ය නොවන බව ඔවුහු පෙන්වා දුන් හ. මේ ගැන අදහස් දක්වමින් නීතිඥ ලක්ෂාන් ඩයස් පෙන්වා දුන් කරුණක් වන්නේ නඩු පැවරීම්වලදී මානව හිමිකම් කොමිෂමේ සාමාජිකයන් වගඋත්තරකරුවන් ලෙස දක්වන්නට පුළුවන් බවයි. වික්ටර් අයිවන් ඉන්දියාවෙන් උදාහරණයක් දක්වමින් එරට වරදක් සිදුවනු දකින පුද්ගලයකුට ඒ පිළිබඳ අධිකරණය දැනුවත් කිරීම සඳහා ලංකාවේ තරම් වියදම් දැරීමේ අවශ්‍යතාවක් නැති බව හා එය ලියුමක් යැවීම වැනි සරල ක්‍රියාවක් බවයි. ලංකාවේ මේ සම්බන්ධ අධිකරණ ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම ඉතා දුෂ්කර හා වියදම් අධික ක්‍රියාවක් බව ද ඔහු පෙන්වා දුන්නේ ය. “ලංකාවේ ඉන්නවා එක් නඩුවාරයකට රු. ලක්ෂ 20ක් විතර අය කරන නීතිඥයන්,” වික්ටර් අයිවන් මහතා පෙන්වා දුන්නේ ය.