අප වෙනසක් වෙනුවෙන් මුල පිරිය යුත්තේ අැයි?
ඉහත පැනයට හොඳම පිළිතුර බුදු බණ ගැන කියැවුණ මේ කවියයි. තණ්හාවේ දෝසේ දුටු බුදුන් වහන්සේ තණ්හාව නසා විමුක්තිය පතා නිවන් මග මේ යයි පෙන්වා දුන් සේක ඉක්බිතිව දවසක් ගෝලයෝ පිරිසක් ඇසුවෝය හිමිගෙන් එක්තරා පැනයක් තණ්හාව හළ විගස සැණයකින් අප ලබන ඔබ කියන ඔය නිවන කෙබඳුදැයි කියනු මැන එවිට අප සියලු දෙන තණ්හාව නසනු ඇත බඹ ලොවට පිවිසීම වාගේ ද නිවන් සුව ඉර මුදුන් වෙලාවේ විලක් මැද තනි වෙලා කුසීතව පාවෙමින් සිටින්නා වාගේ ද? ඔබ කියන ඔය නිවන පැහැපත් ද? පියකරු ද? නොඑසේ නම් එය සිත නැති කය නැති කිසිම දෙයක් නැති දෙයක්දෝ ස්වාමීනි මෙය ඇසූ හිමි සඳ හෝරා ගණනක් වැඩ හිඳ නිසලව කීවේ මෙලෙසය ඔබ ඇසූ පැනයට පිළිතුරු නැත මට එහෙත් එම දිනයේ සැන්දෑ සමයේ බෝ රුක් සෙවණේ වැඩ සිටි සමිඳා පැන ඇසූ සිය සිසු පිරිස ගිය පසු එහි සිටි සෙසු දන සැම අමතාලා දෙසූහ මේ සුළු කතාව උපමා දවසක් මම ගෙයක් දුටිමි එය ගින්නට හසුව තිබිණි රත් පැහැ ගත් ගිනි ජාලා එහි පියසෙන් උසට නැගිණි එහි තුළ මම දනන් දුටිමි දොර හැර ඔවුනට හඬ ගා පිට වන්නැයි මම කීවෙමි එහෙත් එද...
